ฉินเฉินก็สามารถมองทะลุระดับการฝึกของอีกฝ่ายได้ทันที
สายตาของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ
“ฮ่า ๆ น่าสนใจ”
ดวงตาของหลี่ชิงเฟิงวาบขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนผู้หนึ่งซึ่งไม่หลบสายตาของเขา ยิ่งไปกว่านั้น คนผู้นั้นยังเป็นศิษย์ของสำนักที่มีชื่อเสียงเรื่องไม่สามารถปลุกสายเลือดได้มาหลายปี
ฉินเฉินเพียงเหลือบมองเขาอย่างเฉยเมย จากนั้นก็หันศีรษะกลับไป ไม่สนใจเขาอีก
“เสี่ยวเฉิน คนเมื่อครู่นั้นคือหลี่ชิงเฟิง บุตรของตระกูลโหวอันอู่ ระดับการฝึกของเขาสูงมาก ได้ยินมาว่าเหมือนกับเว่ยเจิน ห่างจากขอบเขตปฐพีเพียงก้าวเดียวเท่านั้น”
“โหวอันอู่มีอำนาจมากในราชสำนัก ดังนั้นศิษย์จากชั้นสูงจำนวนมากจึงติดตามหลี่ชิงเฟิงผู้นี้”
หลินเทียนและจางอิงอธิบายอยู่ข้าง ๆ ในเวลานั้น
ห่างจากขอบเขตปฐพีเพียงก้าวเดียวหรือ ที่แท้คนผู้นี้ได้ทะลวงสู่ขอบเขตปฐพีแล้ว ความคิดแวบหนึ่งผ่านในใจฉินเฉิน แต่เขาไม่ได้กล่าวออกมา สำหรับเขาแล้ว นักยุทธ์ขอบเขตปฐพียังไม่อาจดึงดูดความสนใจของเขาได้เลย
“เอาเถิด อย่าพูดถึงเรื่องพวกนี้เลย พวกเราไปหาที่นั่งกันดีกว่า”
ฉินเฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วพาหลินเทียนกับจางอิงเดินเข้าสู่ลานจัตุรัส
ศิษย์ทุกคนของสำนักเทีย
