้น หลิวถงแทบอยากฆ่าหลินซินโหรวเสียให้รู้แล้วรู้รอด ความโกรธบนใบหน้าของเขาราวกับต้องการฉีกนางออกเป็นชิ้น ๆ สายตาราวกับจะกลืนกินนางทั้งเป็น
หลินซินโหรวไอออกมาเป็นเลือดหนึ่งคำ เมื่อมองดูหลิวถงที่กำลังโกรธเกรี้ยว นางก็รู้ว่าเขาคือผู้จัดการที่ดูแลเขตห้องสายเลือด ความหวาดกลัวในใจมีมากกว่าความเจ็บปวดในร่างกาย นางกล่าวอย่างตื่นตระหนกว่า
“ผู้จัดการหลิว ประตูห้องสายเลือดนี้เปิดอยู่ ข้านึกว่าเป็นห้องสายเลือดที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เปิดใช้ทั่วไป จึงไม่ได้คิดมาก...”
“ไม่ได้คิดมาก? เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่คือห้องสายเลือดของผู้ใด? นี่คือห้องสายเลือดของประธาน! เจ้ากล้าพาคนเข้ามาเช่นนี้ หากประธานรู้เข้า เจ้าจะมีชีวิตพอให้ตายกี่ครั้ง!” หลิวถงตะโกนอย่างโกรธจัด
“อ๊า!”
เมื่อหลินซินโหรวได้ยินว่าห้องสายเลือดนี้เป็นของประธาน นางก็รู้สึกเหมือนโลกมืดลงทันที ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ
ประธานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายเลือดเป็นบุคคลอันดับหนึ่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ และเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอย่างยิ่งในอาณาจักรต้าฉี หลินซินโหรวตกตะลึงทันทีที่รู้ว่าตนปล่อยให้คนเข้าไปในห้องสายเลือดของเขา สมองของนางอื้ออึง ไม่รู้จะพูดอะไรเลย
“และ
