ิเศษจริง ๆ ในชาติก่อน เมื่อเขาไปยังสำนักงานใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สายเลือดในดินแดนยุทธ์ บริกรทุกคนต่างปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพอย่างที่สุด การได้ยินคำเรียกเช่นนี้เป็นครั้งแรกจึงทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง
หลินซินโหรวหัวเราะเบา ๆ
“ท่านยังอายุน้อยกว่าน้องชายของข้าเสียอีก หากไม่เรียกท่านว่า ‘นายน้อย’ หรือจะให้เรียกว่า ‘น้องชาย’ แทน?”
หลินซินโหรวหัวเราะอย่างร่าเริง งานของพนักงานต้อนรับนั้นน่าเบื่อและซ้ำซาก การได้พบเด็กหนุ่มที่ไม่มีผู้ปกครองมาด้วยเช่นนี้จึงหาได้ยาก นางจึงผ่อนคลายและแหย่เขาเล็กน้อย
“เช่นนั้นก็ดี จัดห้องสายเลือดให้ข้าห้องหนึ่ง ข้าใช้คนเดียว” ฉินเฉินกล่าวอย่างสงบ สายตายังคงมองไปทั่วโถง
“นายน้อย หากท่านต้องการปลุกสายเลือด เพียงลงทะเบียนแล้วไปต่อแถวตรงนั้นก็พอ วันนี้ปรมาจารย์ผู้ดูแลพิธีปลุกสายเลือดคือปรมาจารย์เฉินฝานจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เมื่อถึงตาของท่านก็เดินตามคนข้างหน้าเข้าไปได้ ไม่จำเป็นต้องจัดห้องสายเลือดแยกให้” น้ำเสียงเหมือนผู้ใหญ่ของฉินเฉินทำให้หลินซินโหรวแทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่
“ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้ใครปลุกสายเลือดให้ ข้ามีธุระอื่น เพียงจัดห้องสายเลือดให้ข้าก็พอ” ฉิน
