ภายในหออาวุธ
เหลียงอวี่แค่นเสียง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสงสัยว่าเหตุใดฉินเฉิน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นอัจฉริยะด้านการหลอมอาวุธ กลับมีสถานะต่ำต้อยเช่นนั้นในตระกูลฉิน
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อฉินเฉินเองไม่ได้กล่าวถึง เขาก็ย่อมไม่โง่พอที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องภายในตระกูลของอีกฝ่าย
“ต่อจากนี้ไป เจ้าอย่าได้เข้าใกล้ฉินเฟินอีก มิฉะนั้นข้าจะขับเจ้าออกจากการเป็นศิษย์ของข้าทันที” เหลียงอวี่กล่าวกับจ้าวหลิงซานอย่างเย็นชา
“เจ้าค่ะ ศิษย์จะไม่ติดต่อกับคนของตระกูลฉินอีกต่อไป” จ้าวหลิงซานไม่กล้าโต้แย้ง
“ส่วนฉินเฉิน เจ้าสามารถทำความรู้จักกับเขาได้ คนผู้นี้ไม่ธรรมดา อนาคตไร้ขีดจำกัด” เมื่อนึกถึงการหลอมอาวุธเมื่อครู่ เหลียงอวี่ยังรู้สึกหนาวสะท้านในใจ
จ้าวหลิงซานถึงกับชะงัก ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
เรื่องนี้ดูเหมือนจะไม่เหมือนกับที่นางจินตนาการไว้
หรือว่าอาจารย์ไม่ได้บอกให้นางหลีกเลี่ยงตระกูลฉินเพราะฉินเฉินทำให้เขาโกรธ?
“ตอนนี้หลอมเข็มเทพเส้นชีพจรสวรรค์เสร็จแล้ว ข้าต้องหาสถานที่เพื่อปรับโครงสร้างเส้นชีพจรโดยเร็ว ยิ่งชักช้ายิ่งเสียเปรียบต่อข้า”
ฉินเฉินเดินอยู่บนถนนเพียงลำพัง พลางครุ่นคิดในใจ
การกลับไปจวนฉินย่อมเป็นไปไ
