ูกทั้งสองไล่ต้อนมาถึงหุบเหวมรณะ
ตอนนี้ฉินเฉินหมดเรี่ยวแรงอย่างสิ้นเชิง เส้นชีพจรถูกทำลายทั้งหมด เขาเหลือเพียงลมหายใจสุดท้าย ไม่มีพลังต่อสู้อีกต่อไป
แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนสองคนที่เขาเห็นว่าเป็นครอบครัวถึงร่วมมือกันทรยศเขา
“ทำไม?”
เมื่อเผชิญกับคำถามของฉินเฉิน ซ่างกวนซีเอ๋อร์ผู้มีใบหน้างดงามราวกับนางฟ้าในภาพวาดกลับหัวเราะเบา ๆ และเอนตัวเข้าไปในอ้อมแขนของเฟิงเส้าหยู มือใหญ่ของเฟิงเส้าหยูลูบเอวของนางอย่างไม่เกรงใจ
ดวงตาของฉินเฉินเบิกกว้าง เขาตัวสั่นอย่างรุนแรง ก่อนจะกระอักเลือดออกมา
“พวกเจ้าสองคน…แท้จริงแล้ว…”
ซ่างกวนซีเอ๋อร์ยิ้มเยาะ
“ก่อนที่ข้าจะพบเจ้า ข้ากับเส้าหยูก็รักกันอยู่แล้ว การอยู่กับเจ้าเป็นเพียงการใช้ประโยชน์จากเจ้าเท่านั้น”
“เจ้าคิดว่าข้ารักเจ้าจริงหรือ? ฮ่า ๆ ๆ เจ้าคิดผิด”
“ทุกครั้งที่อยู่กับเจ้า ข้ารู้สึกขยะแขยง หากไม่ใช่เพราะประโยชน์ที่เจ้ามอบให้ ข้าคงไม่เสียเวลามาเล่นละครกับเจ้า”
“ตลอดสิบปีที่ผ่านมา ทุกการกระทำของเจ้าล้วนอยู่ในแผนของข้ากับเส้าหยู”
“เราตกลงกันไว้นานแล้วว่า วันที่พวกเรากลายเป็นจักรพรรดิยุทธ์เก้าสวรรค์ คือวันที่เจ้าต้องลงนรก”
“ตอนนี้เราสองคนสามารถอยู่ด้วยกันอย่างเปิดเผย
