พอเริ่มทำงานก็ยุ่งจนหัวหมุน กว่าสองสามีภรรยาจะได้เดินทางออกจากร้านบะหมี่ เวลาก็ล่วงเลยไปถึงตอนบ่ายเสียแล้ว
เถียนฮวนไม่เพียงได้เรียนรู้เคล็ดลับการนวดแป้งจากอาสะใภ้สาม ทั้งสองยังได้กินข้าวกลางวันที่บ้านท่านอาสามอีกด้วย
ตอนเดินออกจากร้านบะหมี่ รถเข็นล้อเดียวก็มีแป้งหมักที่อาสะใภ้สามนวดไว้เพิ่มมาด้วยหนึ่งก้อน
กู้ฉางสุ่ยเข็นรถเข็นเดินเคียงข้างเถียนฮวน จ้องนางตาไม่กะพริบ ยิ่งมองก็ยิ่งยิ้มกว้างด้วยความสุข
รอยช้ำบนใบหน้ากับรอยยิ้มซื่อๆ ทำให้เขาดูเป็นคนเซ่อซ่าไปถนัดตา
เถียนฮวนโดนจ้องจนรู้สึกเขิน “ท่านมองอะไรของท่าน”
“ข้าเพิ่งรู้ว่า ภรรยาข้าทั้งเก่งทั้งฉลาด” กู้ฉางสุ่ยยิ้มเอ่ย “วันนี้เจ้าช่วยหาทางลงให้ท่านอาสาม ซ้ำยังทำให้ท่านอาสามกับอาสะใภ้สามยอมรับในตัวเจ้า เมื่อครู่ตอนเดินออกจากร้าน ท่านอาสามแอบกระซิบชมเจ้าไม่หยุดปาก สั่งให้ข้าดูแลเจ้าเป็นอย่างดี”
“ท่านอาสามกับครอบครัวเป็นคนดี ข้าชอบพวกเขายิ่งนัก” เถียนฮวนยิ้มพลางกล่าว
แม้ท่านอาสามกับอาสะใภ้สามไม่ได้เรียนหนังสือ แต่กลับขยันขันแข็ง ยอมรับความผิดพลาดของตนและแก้ไขปรับปรุง เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากใคร ก็พยายามตอบแทนกลับด้วยความจริงใจ ไม่ยอมให้ตัวเองเป
