ความรู้สึกอ่อนโยนถ่ายทอดผ่านฝ่ามือไปถึงใจ กู้ฉางสุ่ยรู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก
พอเขาก้มมองใบหน้าภรรยาที่ยังมีรอยยิ้มพร่างพราย แถมยังขยิบตาราวกับส่งสัญญาณให้เขาตอบรับ
เขากำลังถูกนางปั่นหัวหรือไรกัน
กู้ฉางสุ่ยเม้มริมฝีปาก แต่ก็ยังพยักหน้าตามอย่างว่าง่าย “อืม”
เถียนฮวนยิ้มกว้างราวกับดอกไม้ผลิบาน
“ท่านป้าสะใภ้ ญาติผู้พี่ พวกเราเพิ่งกลับมา ยังไม่ได้ไปคารวะท่านตา ขอตัวก่อนนะเจ้าคะ”
พูดจบนางก็จูงกู้ฉางสุยมือหนึ่ง อีกมือประคองถังซื่อ ทั้งสามคนเดินจากไปด้วยท่าทีสนิทสนม
สองแม่ลูกได้แต่มองตามตาปริบๆ กว่าจะได้สติกลับคืน น้ำตาหยดเป้งสองหยดก็กลิ้งหล่นจากหางตาของถังหรูอี้ นางกระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ
“ท่านแม่เห็นหรือเปล่า! เถียนฮวนกับสามีอัปลักษณ์ของนางร่วมมือกันรังแกข้า! พวกเขาถึงกับ…ถึงกับว่าข้าใจรวนเร! นางคิดว่าคนอื่นจะใจง่ายเหมือนนางหรือไร เห็นพวกชาวบ้านต้อยต่ำเป็นคนวิเศษ!”
“ข้าเห็นแล้ว ฮวนเจี่ยเอ๋อร์คนนี้จิตใจชั่วร้ายตั้งแต่เด็ก ตอนนี้นางได้สามีหัวทึบ ทั้งคู่ต่างเป็นคนมีตำหนิ! อี้เจี่ยเอ๋อร์ของข้าทั้งว่านอนสอนง่าย ทั้งหน้าตางดงาม ฐานะก็สูงส่งกว่าตั้งเยอะ อนาคตสามีที่แต่งกับเจ้าย่อมดีกว่านางแน่นอน ฮวน
