หนึ่งจาน จากนั้นจึงหั่นไก่พะโล้เป็นชิ้นๆ ตั้งกระทะใส่น้ำมันช่ายจื่อ[1] พอร้อนนิดหน่อยก็นำไปราดลงบนไก่ ไก่พะโล้ก็พลันส่งกลิ่นหอมฉุย หนังไก่เปล่งสีมันวาวน่ารับประทาน
เมื่ออาหารปรุงเสร็จเรียบร้อย ก็มีคนผลักประตูห้องวิ่งออกมา
“เช้านี้มีอะไรให้กินหรือ กลิ่นหอมมากเลย ข้าหิวแล้ว!”
เถียนฮวนรีบยกอาหารออกไป กู้ฉางสุ่ยก็เข้ามาช่วยยกโต๊ะอาหารจากในครัวไปตั้งไว้ที่ลานบ้าน
พอวางอาหารเรียบร้อย หมั่นโถวบนซึ้งก็นึ่งจนสุกพอดี เถียนฮวนจึงหยิบใส่ชามใหญ่แล้วยกออกไป
เมื่อกู้ฉางเจี๋ยเห็นว่าเถียนฮวนเป็นคนนำอาหารออกมา เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มพยักหน้ารับ
“มีสะใภ้ใหม่แต่งเข้าบ้านทำให้บ้านเปลี่ยนไปจริงๆ มื้อไม้คล่องแคล่วใช้ได้ แต่ไหนๆ ท่านก็แต่งเข้าตระกูลกู้ของพวกเราแล้ว ต่อไปนี้เรื่องกินเรื่องใช้ไม่ต้องลำบาก ทุกมื้อได้กินเนื้ออย่างกินดีอยู่ดี ท่านก็ควรขยันให้มากขึ้นหน่อย”
พูดจบเขาก็นั่งลงทันที หยิบหมั่นโถวมาฉีกครึ่ง เลือกชิ้นไก่ไม่มีกระดูกมายัดใส่ในหมั่นโถว แล้วก็กินเข้าไปคำโต
“ท่านพ่อท่านแม่ยังไม่มากัน เจ้าเริ่มกินก่อนแล้วหรือ” เถียนฮวนเห็นดังนั้นก็เผลอพูดออกมาอย่างไม่รู้ตัว
ตั้งแต่เล็กจนโตนางถูกสอนมาว่
