้นไม่อยากยืดเยื้ออีกต่อไป เขาต้องการจะจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุด
ทันใดนั้น พลังปราณวิญญาณระดับรากฐานขั้นที่สองก็ระเบิดออกมาอย่างเต็มกำลัง รัศมีพลังพุ่งสูงขึ้นหลายขั้น
เห็นเพียงฝ่ามือเรียวของเขาเหยียดออก ดอกบัวสีเพลิงที่เปล่งประกายระยิบระยับก่อตัวขึ้นมาเงียบๆ ภายในนั้นแฝงไว้ด้วยพลังทำลายล้างอันน่าพรั่นพรึง
“ดอกบัวเพลิงพิโรธ!”
ดอกบัวสีเพลิงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางสายตาอันหวาดกลัวของหวังเยี่ยนหรัน
“ไม่!”
เสียงระเบิดรุนแรงดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวน
ร่างของหวังเยี่ยนหรันถูกเปลวเพลิงกลืนกินภายในพริบตาเดียว แม้แต่ซากศพก็ไม่เหลือ
สีหน้ามู่เฉินซีดเซียวเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายไหววูบ
คำพูดหนึ่งดังก้องอยู่ในหูของเขา
“ผู้แข็งแกร่งแท้จริงควรมีจิตใจแน่วแน่ และไม่ควรถูกครอบงำด้วยเรื่องความรักใคร่!”
เพียงครู่เดียว
เมื่อมู่เฉินเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง เขาก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม
แม้เขาอยากจะตะโกนออกมาว่า สักวันข้าจะกลับมาแก้แค้น
แต่ด้วยกำลังของตระกูลมู่ในปัจจุบัน ความแค้นครั้งไม่ต้องรอให้เสียเวลา แต่มันจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้
จากนั้น เขาก็นำยาเม็ดออกมาหลายเม็ด กลืนลงไปในคำเดียว สีหน้าที่ซีดเซียวก็กลับมาเป็นปกต
