Qian Xueqiu ยิ้มเบา ๆ: “ฉันไม่ได้พูดเรื่องนี้ มันเป็นเพียงการคาดเดาของ Shao Chen”
เฉินเฟิงไม่ได้คาดหวังว่า Molang จะส่งผู้มีอำนาจไม่กี่คนมา แต่ในท้ายที่สุดมันก็ฉวยของปลอม ซึ่งน่าประหลาดใจจริงๆ
แต่หลังจากคิดดูแล้ว เมื่อมองไปที่เฉียนเสวี่ยชิว เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องการบอกตัวเองด้วยข้อความนี้
Qian Xueqiu ดูเหมือนจะเห็นความสงสัยของ Chen Feng เขากล่าวว่า “ฉันไม่รู้ว่าเฉิน Shao รู้จักคนที่ชื่อ Zhao Donglai หรือไม่”
เฉินเฟิงตกใจในหัวใจของเขา รู้โดยธรรมชาติ แต่บนใบหน้าเขาถามด้วยความสงสัย “ฉันไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นใคร?”
แม้ว่า Qian Xueqiu รู้ว่า Chen Feng เป็นเพียงแกล้งทำเป็น แต่เธอยังคงพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างคร่าวๆ แล้วถาม Xiang Chen Feng ว่า “ครั้งสุดท้ายที่ Chen Shao ไปที่บ้านสมบัติ ดูเหมือนว่าเขาจะไปกับเขา”
เฉินเฟิงยิ้มอย่างเชื่องช้าและกล่าวว่า “ปรากฏว่าเป็นเขา ฉันลืมมันไปชั่วขณะหนึ่งจริงๆ”
Qian Xueqiu ไม่สนใจ แต่พูดว่า “ฉันมาที่ Shao Chen ในครั้งนี้และเขาถามเขา”
Chen Feng มองไปที่ Qian Xueqiu ด้วยความประหลาดใจ: “คุณไม่กลัวที่ฉันจะบอก Qianjia คุณกำลังผสมกับขโมยที่ขโมยสมบัติ Qianjia หรือไม่?”
Qian Xueqiu ยิ้มอย่างเฉยเมย: “ถ้า Chen Shao เป็นเช่นนี้จริง ๆ แล้วฉันก็นับว่าตัวเองโชคร้ายและเห็น Chen Shao”
เฉินเฟิงเยาะเย้ย: “คุณมั่นใจในตัวเอง แต่ฉันไม่ชอบสร้างปัญหา และฉันไม่อยากยุ่งวุ่น
