นอกเมืองจริงๆ
เมื่อมองไปที่เขตแดนที่รกร้าง ไม่มีแม้แต่บ้าน มีแต่ป่าภูเขาที่รกร้าง ในขณะนี้ เฉินเฟิงเข้าใจแทน
เขาไม่พูดอะไร มองดูคนสองคนที่จอดอยู่ข้างหน้า แล้วคนหนึ่งก็ลงจากรถ เปิดประตูข้างเขาแล้วดึงเขาลง
หลังจากส่ายไปมา เฉินเฟิงแสร้งทำเป็นว่าไม่มั่นคงและล้มลงกับพื้นจริงๆ
คนที่ออกมาจาก Chen Feng มองดูและหัวเราะแทน
“เช่นนี้ นายน้อยหลิวต้องรบกวนเรา คุณเฉียน ไม่จำเป็นจริงๆ” เขาพูด เขากำลังจะขึ้นมาและดึงเฉินเฟิงขึ้นมา
แต่หลังจากได้ยินชื่อที่เขาพูด เฉินเฟิงก็ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน เขาคิดเรื่องนี้อย่างจริงจัง แต่เขาไม่รู้ว่าเขากำลังพูดถึงใคร
อย่างไรก็ตาม หลังจากยืนขึ้นได้สักพัก รถก็ขับข้ามถนนเช่นกัน
