เธอมอง Chen Feng ด้วยความประหลาดใจ
เฉินเฟิงพูดเบา ๆ : “เป็นผู้ชายเมื่อครู่นี้เอง คุณกำลังนั่งอยู่ในรถและไม่รู้ว่าจะต้องกังวลอย่างไร เดี๋ยวฉันทำ”
Chu Qingwan พยักหน้าอย่างจริงจัง: “ใช่”
Chen Feng ยังยิ้มให้ Chu Qingwan พยายามทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้น และ Chu Qingwan รู้สึกบางอย่างจากมัน
เมื่อฉันลงจากรถ ฉันเห็น Zhao Donglai ยืนอยู่ที่นั่นอย่างคาดหวัง
“อยากตายไหม” เฉินเฟิงถามโดยตรง
Zhao Donglai เงยหน้าขึ้นยิ้มและพูดว่า “ฉันชอบอารมณ์ขันของคุณ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณแล้ว ถ้ารู้จักกันก็ไปจากฉันซะ”
เฉินเฟิงส่ายหัว ผู้ชายประเภทนี้อาจไร้กฎหมายเพียงเพราะเขาถูกครอบครัวทำร้าย
เขาหยุดพูดเรื่องไร้สาระ ปิดประตูรถ และเดินช้าๆ ไปทางอีกฝ่าย
Zhao Donglai ดูเหมือนจะมองไปที่ Chen Feng อย่างสงสัย โดยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
เดิมทีคิดว่าเขาจะได้รับการแก้ไขในไม่ช้า แต่ Chen Feng พยายามผลักเขาออกไป แต่เขาหลีกเลี่ยงเขาได้อย่างง่ายดาย
นี่ไม่ได้ทำให้ Chen Feng คิดว่า: “คุณรู้จักศิลปะการต่อสู้จริงๆ และคุณไม่สามารถมองเห็นได้เลย”
หลังจากที่จ่าวตงไหลถอยหลังไปสองก้าว เขาก็รู้ว่าเฉินเฟิงหมายถึงอะไร: “ฟังสิ่งที่เจ้าหมายถึง เจ้าได้ฝึกฝนด้วยหรือ? แต่ถ้าคุณขี้บ่นเหมือนคุณ คุณก็ต้องทำ มันน่าขยะแขยงเหมือนอึจริงๆเหรอ?”
เฉินเฟิงขี้เกียจเกินไปที่จะพูดเรื่องไร้สาระกับเขา และรีบเร่งอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะรู้ว่าเขา
