เฉินเฟิงพยักหน้าและกล่าวว่า “งั้นคุณก็รู้ว่าเขาตายอย่างไร” จากนั้นเขาก็เสริมว่า “ฉันต้องการฟังความจริง”
คนจากครอบครัว Qian กำลังจะบอก Chen Feng ถึงข้อความจากภายนอก แต่เมื่อเขาได้ยินคำพูดของ Chen Feng เขาก็หมดสติไป
“เฉิน Shao ฉันไม่ต้องการเป็นเจ้านายของเรื่องนี้จริงๆ” เขาพูดอย่างเขินอาย
“คุณตัดสินใจไม่เก่ง จึงต้องมีคนที่สามารถตัดสินใจได้เสมอ มิฉะนั้น ถ้าพูดถึงบุคคล ผมจะถามเขา ฉันคิดว่าในแง่ของความเมตตาต่อ Qianjia เรื่องเล็กน้อยแบบนี้จะไม่มีวันปิดบังจากฉัน”
ชายคนนั้นขมวดคิ้ว และเขาไม่รู้ว่า Chen Feng มีความสำคัญต่อ Qianjia เพียงใด แต่ดูเหมือนไม่ง่ายที่จะได้ยินความหมาย และยังเป็นสังฆราชแห่ง Qianjia ที่บอกให้เขาปฏิบัติต่อเขาอย่างดี ดังนั้นเขาจึงพูดด้วย หัวใจบูดบึ้ง: “เฉิน ฝู เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลโจวจริงๆ แค่เราต้องให้คำอธิบาย ดังนั้น…”
“งั้นคุณก็รู้? ใครคือฆาตกร? คุณก็รู้เหมือนกัน”
แต่หลังจากเฉินเฟิงพูดจบ ชายคนนั้นก็รีบส่ายหัว: “ฉันไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ”
เฉินเฟิงถามด้วยรอยยิ้ม: “อย่าเดาเลย นี่ไม่ใช่ความตาย คุณไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย”
ผู้ชายคนนั้นดูเหมือนจะเหงื่อออกที่คิ้วของเขา เรื่องแบบนี้ไม่เหมาะที่จะคุยกับคนนอก ถ้ามันกระจายออกไป มันจะเป็นเหตุการณ์ที่เหลือเชื่อ
“นี่… เฉินเส้าบอกเรื่องนี้กับฉันไม่ได้จริงๆ ถ้าอยากรู้จริงๆ ให้ถามผู้เฒ่า แต่ผมไม่กล้าพูดอะไร”
เฉินเฟิงหัวเราะคิกคัก
