โชคดีที่เขานั้นเคยศึกษาเกี่ยวกับรหัสพวกนี้มาก่อน ดังนั้นเมื่อนำรหัสที่เพิ่งได้ยินเมื่อสักครู่นี้มาเปรียบเทียบกับตัวอักษรแล้ว เขาถึงกับตะลึงกับการค้นพบนี้เลยทีเดียว เพราะอีกฝ่ายกำลังเรียกชื่อของเขาอยู่
เฉินเฟิงแปลเอาคำพูดที่ต้องการจะพูดออกมา จากนั้นก็เริ่มเคาะท่วงทำนองส่งสารออกไป
เมื่อได้ยินอีกฝ่ายมีการตอบกลับมา โจวจื่อเอ๋อจึงหยุดนิ่ง
เธอกำลังกังวลว่าเฉินเฟิงจะเข้าใจความหมายนั้นหรือไม่ หรือว่าเขาไม่เข้าใจรหัสมอร์สแบบนี้เลย
แต่เมื่อสิ่งที่ได้ยินกลับเป็นคำว่า “ผมเอง” สองคำออกมา เธอก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเฉินเฟิงเข้าใจแล้วจริงๆ
เธอยิ้มออกมา เพราะอย่างน้อยก็มีวิธีการในการติดต่อสื่อสารแล้ว
“คุณยังไหวหรือเปล่า？” เธอถาม
“ผมยังพอไหว คุณคือใคร ？”
“โจวจื่อเอ๋อ”
คำตอบนี้ทำเอาเฉินเฟิงประหลาดใจเลยไม่น้อย คนตระกูลโจวเป็นคนนำตัวเขามาขังไว้ที่นี่ แต่กลับเป็นคนตระกูลโจวที่เข้ามาค้นหาตัวเขาเช่นกัน ไม่ว่าจะคิดยังไงก็เป็นเรื่องน่าแปลกเอามากๆ
“คุณไม่รู้วิธีเปิดประตูหรอ？” เฉินเฟิงถาม เขาคิดได้ว่าในเมื่อโจวจื่อเอ๋อทำได้เพียงใช้วิธีนี้ในการติดต่อกับเขา อย่างนั้นต้องเป็นเพราะว่าเธอไม่มีทางเข้ามาด้านในนี้ได้
และแล้วโจวจื่อเอ๋อจึงตอบกลับ： “ฉันเพิ่งเข้ามาครั้งแรก”
เฉินเฟิงถึงกับเกิดอาการสิ้นหวัง แต่การที่โจวจื่อเอ๋อมาถึงที่นี่ได้สำหรับเขาแล้วอย่างน้อยก็ยังพอได้เห็นความหวังอยู่บ้าง เขาจึงตอบกลับไป： “โจวฟ่าง กุญแจอ
