“ประตูเหล็กของที่นี่ก็นับเป็นประตูที่มีการออกแบบกลไกขึ้นมาโดยเฉพาะเช่นกัน ถ้าไม่ใช่คนสนิทชิดเชื้อของตระกูลโจว ก็จะไม่รู้วิธีเปิดเด็ดขาด” โจวฟ่างกล่าวแนะนำ
ทางด้านเฉินเฟิงเพียงแต่พยักหน้าเข้าใจโดยไม่พูดกล่าวสิ่งใด
จากนั้นก็เดินตามโจวฟ่างเข้าไปด้านใน
ภายในห้องลับนี้มีการติดตั้งหลอดไฟเอาไว้อยู่แล้ว ดังนั้นโจวฟ่างจึงสัมผัสไปยังบริเวณด้านข้างเพื่อเปิดไฟ
ที่นี่นับว่าเป็นสถานที่หลบภัยที่มีความครบครันอย่างมาก มีทั้งทีวีที่ใช้สำหรับดับคลายความอุดอู้ พร้อมทั้งอาหารและน้ำที่ถูกจัดเรียงไว้ตรงมุมหนึ่งของห้อง ซึ่งมากเพียงพอสำหรับคนจำนวนนับสิบใช้ประทังชีวิตนานนับเดือนเลยทีเดียว
“คุณชายเฉิน คุณนั่งรอตรงนี้ก่อนนะครับ ผมจะเข้าหยิบของมาให้ดู” โจวฟ่างหันไปพูดกับเฉินเฟิง
เฉินเฟิงพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปนั่งลงยังโซฟาตัวหนึ่งที่ตั้งอยู่ภายในห้อง ที่นี่ไม่ว่าอะไรก็มีหมด ชั้นวางที่อยู่ข้างๆ มีหนังสือนิยายหลายเล่มตั้งอยู่ ดูแล้วพวกเขาจะมีการคิดวิเคราะห์ที่รอบคอบมากจริงๆ
เฉินเฟิงหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา แล้วเปิดอ่านไปสองหน้า แต่ทว่าไม่รู้เพราะเหตุอะไรโจวฟ่างถึงยังไม่ออกมาเสียที
“โจวฟ่าง！” เฉินเฟิงตะโกนเรียกเข้าไปด้านใน
แต่แล้วกลับไม่มีการตอบกลับใดๆ ทั้งสิ้น เฉินเฟิงเริ่มรู้สึกแปลกใจ พร้อมทั้งกังวลในตัวโจวฟ่างขึ้นมา จึงเดินเข้าไปในห้องที่เขาเพิ่งเข้าไปเมื่อสักครู่นี้ แต่ว่าภายในห้องกลับไม่เห็นร่างของโจวฟ่าง
