้คนมารบกวนนั่นเอง
สาวสวยรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นราวสามสี่คนแต่งชุดกี่เพ้าสีแดงสดใส เกล้าผมมวยแบบสตรีโบราณ ยืนยิ้มต้อนรับพวกเขาอยู่ตรงด้านหน้า
“ก็ช่างรู้จักหาความสุขเสียจริงนะ แม้แต่สาวเสิร์ฟก็ยังต้องหาที่สวยงามขนาดนี้เลย” เฉินเฟิงมองไปยังไป๋ซิงพูดแล้วรอยยิ้ม
ไป๋ซิงพูดว่า “สาวๆพวกนี้สวยที่สุดในภัตตาคารเลยนะ ฉันได้เปลี่ยนเวรให้พวกเธอมาเข้าทำงานในวันนี้โดยเฉพาะ ถ้ามีสาวงามมานั่งเป็นเพื่อนเวลากินข้าว แม้แต่ข้าวที่กินเข้าไปก็ยังหอมเป็นพิเศษเชียวล่ะ”
เฉินเฟิงได้แต่ยิ้มให้ ไม่ได้พูดอะไร
ผ่านไปสักครู่หนึ่ง Southcoก็มาถึงแล้ว
ตาเฒ่าคนนี้หน้าตาท่าทางนั้นก็ยังคงเหมือนเดิม ผมสีดอกเลาหยิกเป็นลอนทั้งศีรษะ หน้าตาแบบคนทางยุโรปตะวันตก ไม่มีหนวดเคราอะไรเลย ดูแล้วช่างสง่างามเหลือเกิน แต่ก็ดูเหมือนว่าชราไปบ้างเล็กน้อย
เมื่อเห็นSouthcoเดินเข้ามา เฉินเฟิงก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหา
“เฮ เพื่อนเก่าของฉัน” Southcoก็กอดเฉินเฟิงไว้ด้วยความสนิทสนม
ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบกับพิธีการที่ร้อนแรงเช่นนี้เท่าไหร่นัก แต่เฉินเฟิงก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ส่วนเขาก็มองเห็นแล้วว่าSouthcoไม่ได้มาเพียงคนเดียว ข้างตัวเขายังมีหญิงสาวชาวจีนคนหนึ่งใส่ชุดกี่เพ้าสีเขียวอ่อนตามมาด้วย
หลังจากSouthcoปล่อยมือแล้ว เฉินเฟิงพูดว่า “ฉันก็คิดไม่ถึงว่านายจะมาลงทุนที่เมืองจีน ด้วย หลายปีที่ผ่านมานี้การแข่งขันทางธุรกิจดุเดือดมาก เงินทุนพวกนั้นทยอยเข้ามามากม
