ิงคิดไม่ถึงว่าสองสาวฝาแฝดนั้นถึงกับปิดกั้นความสัมพันธ์กับคนที่อยู่คนละโลกกับพวกเธอได้ถึงเพียงนี้ แต่เขาก็ได้แต่ยิ้มจนเจื่อนๆ เขาคงไม่อาจจะแกล้งทำตัวเป็นคนปกติธรรมดาทั่วไปคนหนึ่งที่อยู่ข้างกายตลอดไปได้
“ฉันรู้แล้ว” เฉินเฟิงตอบด้วยความรู้สึกหดหู่
ชายร่างกำยำก็แนะนำเรื่องราวบางอย่างที่เกี่ยวกับที่นี่ หญิงสาวที่มากับเขาคนนั้นจะเป็นคนที่คอยดูแลเฉินเฟิงที่นี่ ถ้าต้องการอะไรก็บอกกับหญิงสาวคนนี้ได้เลย เธอจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ ถ้าแก้ปัญหาอะไรไม่ได้ ก็มาบอกกับเขา
เฉินเฟิงก็ได้แต่ตอบตกลงอย่างขอไปที
หลังจากแนะนำทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ชายร่างกำยำก็กำลังจะจากไป ทันใดนั้นเฉินเฟิงก็นึกถึงสาวงามคนนั้นที่เขาได้เห็นตอนที่เพิ่งฟื้นตื่นขึ้นมาใหม่ๆ จึงแล้วถามชายกำยำว่า “สาวสวยคนนั้นที่อยู่ที่นี่เป็นใครเหรอ?”
แต่ว่าชายร่างกำยำกลับมองไปยังเฉินเฟิงด้วยความสงสัย แล้วถามว่า “ผู้หญิงอะไรเหรอ?”
“ก็ผู้หญิงผมยาวดกดำหน้าตาสวยงามมากคนนั้นไง ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมา เธอก็อยู่ที่ห้องฉันพอดี” เฉินเฟิงพูดอธิบาย
แต่ว่าชายร่างกำยำก็ยังส่ายหัว เขาพูดว่า “ก่อนที่ฉันจะพาเสี่ยวเย่มาที่นี่ก็ไม่เคยมีคนอยู่ที่นี่เลย เดิมทีก็มีเพียงเสี่ยวเย่คนเดียวเท่านั้นที่คอยดูแลคุณที่นี่ ฉันพาเธอไปซื้อข้าวของที่จำเป็นต้องใช้กลับมา ส่วนที่นี่ก็ไม่มีใครอยู่อีกแล้ว”
เฉินเฟิงคิดดูแล้ว หรือว่าตอนที่เขาเพิ่งตื่นขึ้นมานั้น รู้สึกเกิดความผิดพลาดไป แต่
