ู้สึกคุ้นหูบ้างจริงๆ แต่อาจจะเป็นเพียงเคยได้ยิน คนเขาพูดถึงบางครั้งเท่านั้น
เซียงหลันยิ่งประหลาดใจมากขึ้น เพียงแต่ว่าต่อหน้าเฉินเฟิงนั้น เธอไม่กล้าจะละลาบละล้วง พูดได้แต่เพียงว่า “หากพูดขึ้นมาแล้ว ตระกูลเชียนนี้นับได้ว่าเป็นตระกูลสูงศักดิ์ที่เก่าแก่ที่สุดในทะเลทรายแห่งนี้ เก่าแก่เสียจนไม่มีใครรู้เลยว่าเขามาถึงที่ทะเลทรายแห่งนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ผู้คนทุกคนในทะเลทรายแห่งนี้ต่างจดจำชื่อของพวกเขาไว้เสมอ
กระบี่สุ้นเทียนก็ได้ตกทอดมาจากสมัยโบราณมาหลายชั่วอายุคนแล้ว ร่ำลือกันว่าเป็นอาวุธขั้นเทพชนิดหนึ่ง ดื่มเลือดมานับไม่ถ้วน อีกทั้งยังเป็นเลือดของระดับปรมาจารย์ทั้งนั้น ก็ไม่รู้ว่าได้ลิ้มลองมามากเท่าไหร่แล้ว แต่เสียดายที่ว่าผู้คนรู้จักแต่เพียงกระบี่เล่มนี้ แต่ยังไม่มีใครเคยได้พบเห็นสักที แต่ว่าชื่อเสียงของที่เลื่องลือไปทั่วทั้งแผ่นดินจีนนั้น กลับไม่ใช่เพียงเพราะว่าเขามีความมหัศจรรย์มากขนาดไหน แต่เป็นเพราะร่ำลือกันว่าภายในกระบี่เล่มนั้นมีเคล็ดวิชาลับสุดยอดของตระกูลเชียนซ่อนอยู่ภายในต่างหาก”
เฉินเฟิงก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตระกูลสูงศักดิ์เก่าแก่โบราณนี้ขึ้นมา เขาถามว่า “ศิลปะการต่อสู้ของตระกูลเชียนนั้นร้ายกาจมากจริงเหรอ?”
เซียงหลันพูดว่า “น่าจะต้องร้ายกาจมากสิ! ฉันก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน เพียงแต่ฟังจากคนอื่นเขาพูดมาอีกที ในเมื่อใครๆก็พูดแบบนี้ งั้นก็ย่อมต้องร้ายกาจมากเป็นธรรมดา”
เฉินเ