าะขึ้นมาทันที ： “ฉันก็นึกว่าคุณเป็นคนที่ไม่มีความสนใจซะแล้ว？”
เฉินเฟิงเบิกตากว้างจ้องมองเธอ： “ผมเป็นแค่คนธรรมดาในยุทธภพคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร ชื่อว่า เฝิงเฉิง ”
เมื่อได้ยินชื่อนี้หญิงสาวก็หันไปมองด้วยสีหน้าสงสัยพร้อมกับพูด ： “คุณคงจะไม่ได้โกหกฉันหรอกนะคะ เฝิงเฉิง ？ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินว่าใครที่มีความเก่งกาจระดับนี้ชื่อนี้มาก่อนเลย ”
เฉินเฟิงตอบกลับ： “ก็แค่ไม่ได้ออกมาแสดงฝีมือ การที่พวกคุณไม่รู้จักก็ย่อมเป็นเรื่องปกติ”
เมื่อเฉินเฟิงพูดแบบนี้หญิงสาวจึงไม่ได้ไล่เอาความอะไรอีก แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังมาความสงสัยอยู่ในใจก่อนจะถามอีกครั้ง
： “แต่ฉันว่าการฝึกฝนวิชาต่อสู้ของคุณเหมือนจะมีลักษณะคล้ายคลึงกับวิชาการต่อสู้อย่างเป็นทั่วๆ ไม่เห็นจะเหมือนคนธรรมดาที่ออกมาจากในซอกในหลืบอะไรแบบนั้นเลยสักนิด ”
เฉินเฟิงไม่ได้ตอบคำถามของเธอ ทั้งยังถามกลับอีกต่างหาก： “แต่ผมก็เห็นว่ากระบวนท่าการต่อสู้ของพวกคุณนั้นร้ายกาจจัดจ้านอย่างมาก แถมยังชอบทำอะไรที่ไม่มีความคิดอีกด้วย ผมว่าพวกคุณต่างหากที่ไม่ใช่คนดีอะไร ”
เซียงหลันหัวเราะออกมาเบาๆ ： “แต่ฉันยังไม่เคยบอกเลยนะคะว่าพวกเราเป็นคนดี อย่างนั้นคงเป็นเพราะคุณชายเข้าใจผิดแล้วหล่ะ เซียงหลันต้องขออภัยด้วย ”
เฉินเฟิงนิ่งเฉยกับวิธีการหลอกล่อคนด้วยความเย้ายวนของเธอ ทั้งยังพูดตอบกลับเพียงว่า ： “ในเมื่อไม่ได้เป็นคนดีอะไร อย่างนั้นทำไมถึงยังจะทำเรื่องชั่วร
