ตา
“ตั้งรับไว้! พวกอสูรวิญญาณพวกนี้มิได้แข็งแกร่งนัก!”
ยามนี้กว่างฮุ่ยก็ไม่คิดเมตตาสัตว์โลกอีก สีหน้าดุดันแฝงความเครียด พยายามฮึดสู้และปลุกขวัญให้ศิษย์ทั้งหลาย อีกทั้งสิ่งที่เขาว่านั้นก็ไม่ใช่เรื่องเท็จ
ในความเป็นจริง แม้ธงหมื่นวิญญาณจะปล่อยอสูรออกมาได้นับหมื่นนับแสน แต่ผู้ที่มีพลังเทียบเท่าระดับรวมลมปราณเต็มขั้นก็มีเพียงแปดตน และล้วนเป็นส่วนสำคัญของตำหนักเหยียนโม่ ลวี่หยางไม่มีทางปล่อยพวกนั้นออกมาแน่ ดังนั้นอสูรที่บุกเข้ามาจนถึงตอนนี้ ล้วนต่ำกว่าระดับรวมลมปราณเต็มขั้นทั้งสิ้น ไม่ใช่คู่มือของภิกษุ
…หากไม่มีตำแหน่งพลังเวทสนับสนุน
ทันใดนั้น อสูรตนหนึ่งซึ่งมีเพียงระดับรวมลมปราณขั้นกลาง ก็พุ่งเข้าหาภิกษุระดับรวมลมปราณขั้นปลายคนหนึ่ง พลังอาฆาตแม้ไม่แกร่งกล้าแต่กลับก่อคลื่น
พรวด!!
ร่างทองของภิกษุระดับปลายซึ่งน่าจะแกร่งไร้เทียมทานกลับอ่อนเปลี้ยลงฉับพลัน ถูกฉีกกระชากโดยพลังอาฆาตจนร่างแตกระเบิด!
“อ๊าก!!”
ผู้ฝึกคนนั้นร้องลั่น พยายามรวบรวมพลังลมปราณแท้ดิ้นหลุดจากอสูร แต่แล้วอสูรกว่า 10 ตนก็พุ่งเข้าใส่ รุมกลบในพริบตา
“เป็นไปได้อย่างไร…”
กว่างฮุ่ยเห็นภาพนี้ แทบขบฟันพุทธของตนจนแตกละเอียด ด้วยสายตาเช่นเขาย่อมเห็นชัด ว่าอสูรเหล่านี้แข็งแกร่งผิดวิสัย มิใช่เพราะพลังตัวมันเอง แต่เพราะได้รับการสนับสนุนจากตำแหน่งพลังเวทสูงกว่า ขณะที่ฝ่ายตนกลับไม่มี ส่งผลให้พลังโดยรวมตกต่ำในพริบตา
ชั่วขณะนั้น กว่างฮุ่ยไ
