นของฉัน”
เขาพูดจบก็ปิดประตูใส่หน้าไอ้ผมแดงทันทีโดยที่ไม่สนใจว่าเขาต้องการจะพูดอะไรอีก
เขากลับเข้าไปในห้อง ส่วนทางด้านไอ้ผมแดงคงจะคิดว่าไม่มีความหมายอะไรที่เขาจะอยู่ที่นี่ต่อ ฉะนั้นด้านนอกประตูจึงไม่มีเสียงรบกวนอะไรดังขึ้นอีก
เฉินเฟิงทิ้งตัวลงไปบนเตียง พร้อมกับคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นถ้าหากว่าชายชราตอบรับคำของชิงจือ อย่างนั้นแล้วแผนการนี้จะเป็นยังไงกันแน่ ถึงต้องมีความร่วมมือของมหาปรมาจารย์ถึงสองคนแบบนี้
แต่เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ด้านนอกประตูของเขาก็ถูกเคาะอีกครั้ง
ซึ่งนี่คงจะเป็นข้อเสียอย่างหนึ่งในสถานที่แบบนี้ เมื่อเห็นว่าประตูเคาะอย่างไม่หยุด เฉินเฟิงจึงทำได้เพียงเดินกลับไปเปิดประตูอีกครั้งเท่านั้น
“พี่ชาย ช่วยผมด้วย”
เฉินเฟิงไม่คิดว่าทันทีที่เปิดประตูคนที่มาร้องขอความช่วยเหลือจะกลายเป็นไอ้ผมแดงเสียอย่างนั้น
“เกิดอะไรขึ้น” เฉินเฟิงถาม
“พี่ชายมีคนจะฆ่าผม เขาถือมีดด้วย พี่ให้ผมซ่อนตัวหน่อยนะ”
