ด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่ต้องสนใจอะไรอีกทั้งนั้น
หมัดและเท้าทั้งสองพร้อมเพรียง ตั้งท่ารับมือการจู่โจมจากคู่ต่อสู้
เมื่อเน่เจิ้งได้ฟาดฟันกระบี่ลงไปแล้ว เน่เฉินที่อยู่ด้านข้างก็ไม่รอช้าพุ่งเข้าฟาดฟันด้วยกระบี่เช่นกัน
ครั้งนี้มีกระบวนท่ารับมือ เฉินเฟิงจึงสามารถหลบหลีกพ้นไปได้อย่างง่ายดาย
แต่ไม่ทันรอให้เขาได้พักหายใจ กระบี่ของเน่เจิ้งก็พุ่งเข้ามาอีกหนึ่งคำรบ
พลังกระบี่รวดเร็วกว่าเดิม และร้ายกาจรุนแรงกว่าเดิม
เฉินเฟิงรับมือค่อนข้างลำบากเล็กน้อย แต่เขาพอจะมองออกถึงพลังความสามารถของฝ่ายตรงข้ามทั้งสองคน คนโตนั้นระดับหั้วจิ้งชั้นสูงสุด ส่วนคนเล็กนั้นจะด้อยกว่าเล็กน้อย แต่ก็ถึงระดับขั้นหั้วจิ้งชั้นสุด และมีโอกาสที่จะเพิ่มระดับขั้นขึ้นได้อีก
เพิ่งจะตอบโต้กระบี่ยาวของทั้งสองคนกลับไป เฉินเฟิงก็ขยับถอยออกมาเพื่อรักษาระยะห่าง เขาถามขึ้นว่า
“ทำไมพวกนายถึงต้องมาฆ่าข้าด้วยล่ะ? ”
“หยุดพูดเรื่องไร้สาระ นายไอ้คนชั่วที่ชอบรังแกคนอื่น และยังกระทำมิชอบผิดสามัญสำนึก ฝึกฝนวิชามารชั่วร้าย ซึ่งคนที่ปฏิบัติตนโดยชอบธรรมอย่างพวกข้าจะผดุงความยุติธรรมกลับคืนมา”
เฉินเฟิงฟังไม่ค่อยเข้าใจ ซึ่งตอนนี้หากจะฆ่าคนจะต้องหาเหตุผลที่ดูดีน่าฟังมากมายกันขนาดนี้เลยเหรอ
“พวกนายมาหาคนผิดหรือเปล่า? ” เฉินเฟิงยังคงถามขึ้นด้วยความสงสัย
“คนที่ตามหาก็คือนายนี่แหละ”
พูดจบ ก็พุ่งเข้าจู่โจมอีกครั้ง
เฉินเฟิงโมโหขึ้นแล้วจริง ๆ การต่อสู้ที่มีเหต
