โดยเสี่ยงต่อการที่จะโดนกระบี่แทงเข้ามาที่หน้าอก เขาก็ได้เคลื่อนตัวออกมาจากวงล้อมของทั้งสองคน แต่ขณะที่เขากำลังจะเคลื่อนไหวให้ไกลออกไปมากขึ้น ปลายกระบี่พุ่งตรงเข้ามาจ่ออยู่ที่คอหอย ปิดกั้นเส้นทางที่เขากำลังจะไป
จึงต้องจำใจยอม
แต่เด็กน้อยคนนั้นกลับมองดูอย่างแปลกใจ แต่โชคดีที่ว่า เธอยังคงยืนอยู่ที่ตรงนั้น ไม่ได้ก้าวขยับเคลื่อนมาข้างหน้า
เฉินเฟิงเบาใจลงได้เล็กน้อย แต่สถานการณ์ก็คงยังคงไม่ดีเท่าที่ควร
“นายยังกล้าที่จะทำเรื่องชั่วร้ายขัดต่อศีลธรรมอย่างนี้อีกเหรอ”
เน่เฉินเห็นสาวน้อยคนนั้นเดินออกมาจากข้างรถ เสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งและร่างกายที่สกปรกทำให้เขาคิดถึงเรื่องราวที่น่ากลัว
“พวกนายเข้าใจอะไรผิดพลาดเกี่ยวกับข้าหรือเปล่า? ”
เฉินเฟิงยิ่งรู้สึกว่ามันต้องมีปัญหาอะไรที่เข้าใจผิดกันอย่างแน่นอน
แต่ไม่ทราบว่าเป็นเพราะความโกรธแค้นที่มากเกินไปหรือเปล่า ฝ่ายตรงข้ามกลับไม่มีแม้แต่จะป้องกันตัว คิดแต่เพียงว่าจะฟาดฟันเฉินเฟิงให้เสียชีวิต โดยการจู่โจมเพิ่มจำนวนมากขึ้นจนเฉินเฟิงเองเริ่มที่จะต้านทานไว้ไม่ไหวแล้ว
“หรือว่าจะต้องใช้พลังย้อนกลับ”
เขาคิดขึ้นได้เพราะสถานการณ์บีบบังคับ
แต่ครั้งที่แล้วร่างกายของเขาต้องเจ็บปวดเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ รู้สึกว่ากล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายมันเจ็บปวดเหมือนเป็นตะคริว ชีพจรหยุดการไหลเวียน ความเจ็บปวดเหมือนว่าจะอยู่ในสมองมาโดยตลอดนับตั้งแต่นั้นมา
ความเจ็บปวดทรมานนั้
