บทที่ 793 รางวัลของแชมป์
เฉินเฟิงพยักหน้าเพื่อสื่อให้รู้ว่าตนเข้าใจข้อนี้เป็นอย่างดี
เมื่อวาน กงปุ่นเหย่อู่ โซโลและหงเทียนป้าสามคน คิดอยากจะลอบฆ่าเขา ระหว่างเดินทางกลับจากงานเลี้ยงของพระสันตะปาปาโจ้ส์ ใช้หัวแม่เท้าคิดก็ยังคิดได้ ศัตรูพวกนั้นอยากจะให้เขาตายมากแค่ไหน
“กลัวไหม?” หลัวเห้าเทียนถาม
“กลัวบ้าอะไร！”
หลัวเห้าเทียนสบถ
“ตอนปีนเขา พบดินถล่มบนภูเขา มือทั้งสองข้างกุมหัววิ่งไปด้านหน้า โอกาสตายสูงกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ แต่ว่า ถ้าหากนายสามารถข่มความกลัวภายในใจตอนที่พบเจอกับอันตรายได้ เงยหน้าขึ้น มองก้อนหินที่กลิ้งลงมา ทำการตัดสินใจที่เร็วที่สุด ร่างกายก็จะสามารถหลบหลีกได้ ในสถานการณ์ที่ต้องตาย หาโอกาสรอดให้กับตนเอง” แววตาเฉินเฟิงหนักแน่น ใบหน้าไร้ซึ่งความหวาดกลัว น้ำเสียงดังก้อง：“กลัว คือตลอดชีวิต ไม่ว่าจะตอนไหนที่ภัยอันตรายเข้ามา ความกลัวจะเพิ่มโอกาสให้ตนในการพบยมทูต”
“ฮ่าๆๆ คำพูดนี้ไม่ผิดแม้แต่น้อย” หลัวเห้าเทียนหัวเราะเสียงดัง
หลังจากชื่นชมอย่างใจกว้าง หลัวเห้าเทียนพูดเตือนเฉินเฟิง：“นายมีความคิดที่ดี แต่ไม่กลัวก็ส่วนไม่กลัว อันตรายไม่ได้ขจัดออกไป นายจำต้องป้องกัน หากไม่ทันระวัง นายจะเดินตามรอยเท้าของเย่หนานเทียนศิษย์พี่ของนายได้ และแสงสว่างในตัวนายตอนนี้โดดเด่นยิ่งกว่าเย่หนานเทียนศิษย์พี่ของนายในตอนนั้น ดังนั้น นายมีความเป็นไปได้ที่จะตายเพราะเรื่องนี้”
“พูดตามความจริง หลังจากไม่ม
