ฮ่าๆ ทำไมคำแนะนำของผู้อาวุโสถึงได้ระคายแก้วหูจังเลยครับ?”
สีหน้าของเฉินเฟิงดูไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก ตอนนี้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก
เขาไม่กลัวกงปุ่นเหย่อู่พวกเขาสามคนมาแก้แค้นตน แต่กำลังคิดว่าต้องทำยังไงถึงจะไม่ทำลายมิตรภาพที่ดีระหว่างหวาเซี่ยและคูเรีย และยังสามารถปฏิเสธการแต่งงานได้?
“ถึงแม้คำพูดจะหยาบกระด้างไปหน่อย แต่นี่เป็นความจริง！” ราวกับพระสันตะปาปาโจ้ส์จะเอาชนะเฉินเฟิงให้ได้ พูดเอื้อนเอ่ยช้าๆ ：“ไม่มีคูเรียของพวกเราออกหน้า หลังจากที่คุณออกไปจากงานเลี้ยงมีความเป็นไปได้ว่าจะถูกพวกเขาจับไป ถูกพวกเขาจับไปจะมีจุดจบยังไง ผมไม่ต้องพูด คุณเองก็รู้ดี”
เฉินเฟิงถอนหายใจเบาๆ
“ขอบคุณความหวังดีของพระสันตะปาปาที่เคารพ ตอนนี้ดึกมากแล้ว ผมไม่ขอรบกวนพระสันตะปาปา มีโอกาสจะมาเยี่ยมใหม่นะครับ”
น้ำเสียงของเฉินเฟิงไม่ถ่อมตนจนดูต้อยต่ำและไม่แข็งกร้าวจนดูเย่อหยิ่ง หลังจากประสานมือพูดขอบคุณพระสันตะปาปา เขาก็หมุนตัวหันหลังออกไป
“เฮ้อ คนหนุ่ม คุณรู้ไหมว่าการที่คุณออกไปแบบนี้ มันหมายความว่าอะไร? หมายความว่าคุณจะสูญเสียผู้หญิงที่สวยที่สุด สูญเสียอำนาจที่อยู่ใต้คนๆเดียว เหนือคนนับหมื่น หมายความว่าคุณจะสูญเสียโอกาสที่จะก้าวเข้าสู่การเป็นยอดฝีมือที่เก่งที่สุดของโลก หมายความว่าคุณจะสูญเสียชีวิตที่ล้ำค่า”
พระสันตะปาปาโจ้ส์พูดทั้งสี่ความหมายในครั้งเดียว ทุกความหมายเหมือนค้อนหนัก ที่ทุบตีหัวใจของเฉินเฟิงอย่างแ
