ั่วจง มีความกล้าประลองการรบแทบเป็นแทบตายไหม! ” อู๋คุนเอ่ยพูดด้วยความอาฆาต
“ได้ วันนี้ฉันจะฆ่าแก เพื่อแก้แค้นแทนศิษย์ของฉัน! ” เฉินเฟิงจึงแสดงความอาฆาตออกมา เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนนั้นที่เย่หนานเทียนถูกหักขาทั้งสองข้าง ตอนนี้เฉินเฟิงถลึงตาโต ภายในร่างกายนั้นเคล้าด้วยพลัง
“รนหาที่ตาย! ”
แล้วมองท่าทางของเฉินเฟิง อู๋คุนก็เคล้าด้วยความไม่พอใจ ทีแรกเขาก็ไม่ได้เห็นเฉินเฟิงในสายตาอยู่แล้ว ตอนนี้ดูจากท่าของเฉินเฟิง เขายิ่งมั่นใจว่าจะสามารถฆ่าเฉินเฟิงได้
แค่เวลาผ่านไปไม่หยุด อู๋คุนขมวดคิ้วเป็นปม แล้วเห็นถึงความแตกต่างเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่
ตอนนี้ลมปราณของเฉินเฟิงแผ่ซ่านออกมา เหมือนมันกำลังจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ผู้ชมที่อยู่ในงานต่างก็ไม่พูดไม่จา อีกอย่างจับจ้องเฉินเฟิงไว้อย่างไม่คาดสายตา บางคนที่เจอเรื่องราวมาเยอะ ก็สามารถออกถึงเบาะแส
“บรรลุพลัง! ”
อู๋คุนทำสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขามองออกว่าเฉินเฟิงในตอนนี้กำลังอยากจะบรรลุพลังหั้วจิ้งชั้นกลาง
ลมปราณของเฉินเฟิงกำลังพุ่งสูงขึ้นโดยเร็ว ตอนที่ลมปราณพุ่งสูงขึ้นถึงจุดสูงสุด จากนั้นก็กลับไปสู้กระแสเลือดทั่วร่างกายอีกครั้ง นั่นแสดงว่าได้บรรลุไปแล้ว
อารมณ์ของอู๋คุนค่อนข้างหม่นหมอง หากเฉินเฟิงไม่บรรลุ งั้นเขาก็จะมีความมั่นใจอย่างมากว่าจะสามารถฆ่าฝ่ายตรงข้าม หากเฉินเฟิงสามารถบรรลุหั้วจิ้งชั้นกลาง หลังจากความสามารถของเขาเพิ่มขึ้น งั้นแสดงว่าทุกอย่าง
