ลองครั้งตัดสินอีก แล้วยังจะสามารถเอาเหรียญทองไปครอบครอง แต่นึกไม่ถึงว่าคุณกับผมกลับพ่ายแพ้ ตอนนี้ทำเพียงเป็นผู้ชมการประลองรอบตัดสินอยู่ที่นี่! ”
พอเห็นอาเธอร์เดินมา เติ้งนีก็อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น
“เหอะ คุณแพ้การประลองก็เพราะไม่มีความสามารถพอ ทว่าผมกลับไม่เหมือนกัน หากผมไม่ประมาท ต้องไม่แพ้การประลองแน่นอน! ” อาเธอร์พูดด้วยน้ำเสียงเลือดเย็น
“ไม่ว่ายังไงเหตุผลก็คือแพ้การประลอง ผลสรุปสุดท้ายพวกเราก็แพ้อยู่ดี ชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นโจร ผู้ชนะที่ประวัติศาสตร์เขียนไว้ อีกอย่างเหรียญทองของการต่อสู้ครั้งนี้ ผมรู้สึกว่าเฉินเฟิงในประหวาต้องชนะการแข่งขันแน่นอน! ”
เติ้งนีกลับไม่ได้โกรธเพราะน้ำเสียงของอาเธอร์ แต่พูดความคิดของตัวเองออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม
“เหอะ ไม่มีทาง เฉินเฟิงต้องตายในระหว่างการประลอง! ”
คำพูดของอาเธอร์เคล้าด้วยแรงสังหาร และจวนอยากจะบดกระดูกของเฉินเฟิงให้เป็นขี้เถ้าจนใจจะขาด
ได้ยินน้ำเสียงและคำพูดของอาเธอร์ เติ้งนีลอบถอนหายใจแล้วส่ายหน้าไม่พูดไม่จา อีกทั้งนัยน์ตายังมองไปยังผู้ที่เข้าร่วมการประลอง
บนที่นั่งวีไอพี พระสันตะปาปาโจ้ว์ยังคงเลือดเย็นเหมือนที่ผ่านมา อีกทั้งนัยน์ตามองไปยังเลขาโมดริชแล้วเอ่ยถาม “การประลองครั้งนี้ คุณมองยังไง? ”
เลขาโมดริชพูดพึมพำด้วยเสียงต่ำและพิลึกแล้วพูดขึ้น “ตามความสามารถของเฉินเฟิงและอู๋คุน หากเอามาเทียบกันแล้ว เฉินเฟิงคงไม่มีโอกาสชนะแม้แต่น้อย! ”
คำพ