รียมโรงแรมให้กับผู้เข้าแข่งขันโดยเฉพาะ ตอนนี้เฉินเฟิงกำลังนั่งไขว่ห้างฟื้นฟูกำลังของตน
ประลองกับอาเธอร์เมื่อคราวที่แล้ว ความอันตรายในนั้นมีเพียงเฉินเฟิงที่รู้ ถึงแม้จะบอกว่าเอาชนะอาเธอร์ได้แล้ว แต่เฉินเฟิงก็ได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน อู่จื้อโจวเอายารักษาบาดแผลมาส่งให้เฉินเฟิงแล้ว แต่แม้เฉินเฟิงจะใช้ยาไปแล้วทว่าก็ยังไม่หายดี
ในร่างกายได้รับบาดเจ็บ ส่งผลต่อการประลองที่จะเกิดขึ้นเป็นอย่างมาก
การประลองระหว่างเติ้งนีและวิลเลียม เฉินเฟิงไม่ได้ไปดู แต่เก็บตัวถือศีลรักษาบาดแผล
“ก๊อก！ก๊อก！ก๊อก！”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เฉินเฟิงเก็บแรง เหยียดตัวลุกขึ้นไปเปิดประตู ประตูห้องเปิดออกไปเย่หนานเทียนปรากฏตัวขึ้นด้านนอกประตู
“ศิษย์พี่มาได้ยังไง！”เฉินเฟิงถามด้วยความสงสัย
“การประลองระหว่างวิลเลียมและเติ้งนีจบลงแล้ว วิลเลียมใช้ไม่ถึงสามสิบกระบวนท่าก็ทำให้เติ้งนีแพ้ อีกทั้งเติ้งนียังได้รับบาดเจ็บ จะสามารถรักษาวรยุทธ์ได้หรือไม่ยังยากจะพูด！”
เย่หนานเทียนมองไปทางเฉินเฟิง เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในการประลองเมื่อตอนบ่ายให้ฟัง
“อะไร?”
สีหน้าของเฉินเฟิงแปรเปลี่ยนเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ถึงแม้เขาจะรู้ว่าเติ้งนีไม่ใช่คู่ต่อสู้ของวิลเลียม แต่สิ่งที่ทำให้เฉินเฟิงคิดไม่ถึงก็คือ เติ้งนีแพ้ราบคาบขนาดนี้
“เสี่ยวเฟิง นายคิดว่าวิลเลียมเหมือนอู๋คุนไหม！”
เย่หนานเทียนเงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยพูดขึ้น
ในตอนนั้นอู๋คุนเ
