และศิลปะการต่อสู้ก็สามารถฟื้นคืนได้ด้วย!”
“อะไรนะ?ฝ่าบาทท่านพูดจริงหรือ?”
เมื่อโจ้ส์บอกว่าศิลปะการต่อสู้ของเขาสามารถฟื้นฟูได้ ดวงตาที่สลัวของอาเธอร์ ก็เปล่งประกายขึ้นทันที ราวกับว่ามีความหวัง
“ลูก ฉันจะโกหกนายได้อย่างไรล่ะ!”โจ้ส์ยิ้มเบาๆ และพูดปลอบใจ
“ขอบคุณฝ่าบาท!”เสียงของอาเธอร์สั่น และตื่นเต้นมาก และเขาก็มีความหวังอีกครั้ง
จากนั้นอาเธอร์ถึงค่อยมีความกล้าหาญมองไปที่ทิฟฟานี่ธิดาแห่งพรรค แต่สิ่งที่เห็นคือใบหน้าที่สงบนิ่งไม่มีท่าทีใดๆ
ตอนแรกคิดว่าทิฟฟานี่ธิดาแห่งพรรคจะใส่ใจเขาบ้าง แม้ว่าจะไม่มีพูดคำที่ห่วงใย เห็นตัวเองเป็นแบบนี้ควรจะรู้สึกสะเทือนใจบ้าง
แค่คาดไม่ถึงทิฟฟานี่ธิดาแห่งพรรคไม่มีท่าทีใดๆเลย ราวกับว่าไม่ได้เอาความเป็นความตายของเขาไว้ในสายตาเลย ฉากนี้ตกอยู่ในหัวใจของอาเธอร์ ทำให้บาดแผลเก่าที่ปวดแสบปวดร้อนอยู่แล้ว ก็ถูกโรยเกลือหนึ่งกำมืออีก
เดิมทีเขามีความรักและนับถือต่อธิดาแห่งพรรคเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทิฟฟานี่ธิดาแห่งพรรคก็ทำร้ายจิตใจเขาครั้งแล้วครั้งเล่า อาเธอร์ก็ค่อยๆเปลี่ยนความรักนี้ให้กลายเป็นความเกลียดชัง ความเกลียดชังมากมาย
เมื่อเทียบกับคำปลอบใจและกำลังใจของโจ้ส์ เขายิ่งหวังว่าจะกำราบคนที่เรียกว่าทิฟฟานี่ธิดาแห่งพรรค ให้เธอมาคุกเข่าลงแทบเท้าตรงหน้าตัวเอง
ในเวลานั้นอาเธอร์จะทรมานเธอเป็นอย่างดี เพื่อที่จะตอบแทนสำหรับความเจ็บปวดที่เกิดจากการปฏิเสธและความเย็นชา
