ว่า: “นายยังจำสิ่งที่นายที่บอกกับฉันในวันนั้นได้มั้ย?”
เทียนอิงนิ่งไปชั่วครู่ ไม่รู้ว่าเฉินเฟิงหมายถึงอะไร แต่เขายังคงพูดในสิ่งที่พูดเมื่อตอนที่เข้าร่วมการคัดเลือกว่า: “ฉันหวังว่าจะได้ต่อสู้กับนายครั้งหนึ่ง!”
แน่นอน สิ่งที่เขาเรียกว่าการต่อสู้ คือการต่อสู้เมื่อคนสองคนมีความแข็งแกร่งใกล้เคียงกัน อย่าว่าแต่เทียนอิงเลย แม้แต่อู่จื่อโจวและชางโป๋และคนอื่นๆก็นิ่งอึ้ง ไม่รู้ว่าเฉินเฟิงหมายถึงอะไร
“ไม่มีสิ่งใดสามารถดูถูกคู่ต่อสู้ได้ ฉันเข้าใจความแข็งแกร่งของนาย นายแข็งแกร่งมาก การแข่งขันครั้งนี้ไม่ใช่ความอาฆาตชีวิตหรือความตาย หากนายไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ในระหว่างการต่อสู้ ก็ไม่ถือว่าอะไร สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการปกป้องตัวเอง!”
เฉินเฟิงเตือนเทียนอิงอย่างจริงจังว่า: “การต่อสู้ระหว่างฉันกับนาย ไม่เพียงแค่ครั้งเดียว แต่เป็นตลอดชีวิต ฉันจะรอนาย และนายต้องไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!”
“ก็ได้!”เทียนอิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น พลางปัดเป่าความทุกข์ใจออก คำพูดของเฉินเฟิงกระตุ้นจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขา ทำให้เขารอค่อยการต่อสู้กับเฉินเฟิงในอนาคต ด้วยความคาดหวัง
เพราะในใจเขายังคงถือว่าเฉินเฟิงเป็นคู่ต่อสู้และเกณฑ์มาตรฐานของตัวเอง แม้ว่าวันนี้เฉินเฟิงจะแข็งแกร่งมาก แต่เทียนอิงไม่ยอมแพ้ และตัดสินใจในใจว่า ต้องมีสักวันที่จะสู้กับเฉินเฟิงสบายอกสบายใจสักครั้งหนึ่ง
อู่จื่อโจวและชางโป๋มองหน้ากัน ต่างก็สามารถเห็นรอยยิ้
