ดก้าวเดิน ผู้คนในสนามก็ใจตรงกันหยุดวิพากษ์วิจารณ์พร้อมกัน ทั้งหมดมองไปที่หงเทียนป้า
“ฉันไม่ได้จะทำอะไร เพียงแค่อยากจะพาลูกศิษย์ของฉันไป!”
สีหน้าหงเทียนป้าดูไม่ดี ในขณะนี้ถูกจับตามองจากผู้คนมากมาย เขาแทบอยากจะรีบออกจากที่นี่ กล่าวได้ว่าเขาต้องการฆ่าเฉินเฟิงเช่นกัน แต่หากลงมือที่นี่เท่ากับการเพิกเฉยต่อองค์กรศิลปะป้องกันตัวระดับโลก เขาแบกรับจุดจบไม่ไหว
นอกจากนี้ยังมีปรมาจารย์มากมายที่นี่ อย่างอื่นไม่ว่าแค่โอ้ซิวซีตรงหน้า เขาเป็นรองประธานขององค์กรศิลปะป้องกันตัวระดับโลก ความแข็งแกร่งนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง หงเทียนป้าไม่แน่ใจว่าจะสามารถฆ่าเฉินเฟิงได้ภายใต้การขัดจังหวะของเขาหรือเปล่า
“อืม ดีมาก!”
โอ้ซิวซีถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็เคลื่อนไหวร่างกายไปด้านข้าง ให้หงเทียนป้าเดินผ่านไป
ในเวลานี้อู่จื่อโจวและคนอื่นๆที่มาด้วยกันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่พวกเขากลับล้อมรอบเฉินเฟิง ไม่ได้ออกจากเขาไปแม้แต่ครึ่งก้าว
ดวงตาของหงเทียนป้าเต็มไปด้วยความชั่วร้าย แทบรอไม่ไหวที่จะฉีกเฉินเฟิงเป็นชิ้นๆ แต่นี่เป็นเพียงแค่ความคิดเท่านั้น หงเทียนป้าเก็บสายตาแล้วหันไปหาหงหยี้ลูกศิษย์ของตัวเอง
“อาจารย์ ขอโทษ ผมไร้ความสามารถ!”
เมื่อเห็นอาจารย์หงเทียนป้าเข้าใกล้ หงหยี้น้ำตาคลอ กล่าวอย่างอ่อนแรง
หงเทียนป้าไม่พูดอะไร และโน้มตัวไปเตรียมช่วยพยุงหงหยี้ขึ้นมา
“อาจารย์ ไม่ต้องสนใจผม ท่านฆ่าผมเถอะ!”
คำพูดของหงหยี้เต็มไ
