บทที่733ระบายความเกลียด
เมื่อได้ยินคำพูดที่ไม่พอใจของหงหยี้ ใบหน้าของเฉินเฟิงก็เยือกเย็น ใจสั่นไหว หงหยี้ไม่มีใจที่จะเป็นจอมยุทธ์อีกต่อไปแล้ว ในตอนนี้น่าสมเพชมากจนตั้งความหวังไว้กับคำพูดไม่กี่คำ
ก่อนที่คำพูดจะลดลง เขาก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง เดินไปหาหงหยี้
“อะไรนะ…..”
หงหยี้กำลังสั่นสะท้านกับรัศมีของเฉินเฟิง เขาคิดไม่ถึงว่าเฉินเฟิงจะดูถูกเขามากขนาดนี้ แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าเฉินเฟิงไม่ได้หลอกเขา ตั้งแต่เริ่มแข่งขันทั้งสองก็ไล่เลี่ยกัน แต่ในช่วงหลังเขากลับเผยให้เห็นถึงความพ่ายแพ้ ถ้าเฉินเฟิงซ่อนพลังไว้จริงๆ งั้นตั้งแต่เริ่มแรกเอาชนะเขาทันทีเลย จะเหมาะสมกว่านี้ไหม
หงหยี้ไม่คิดว่าเฉินเฟิงจะออมมือ พวกเขาสองคนมีเพียงคนหนึ่งที่จะมีชีวิตรอดไปได้ ดังนั้นเมื่อคิดถึงเรื่องนี้สักพักก็แน่ใจได้ว่าคำพูดของเฉินเฟิงไม่ได้โกหก
แท้จริงแล้วเขาอยู่ในระดับหั้วจิ้งชั้นต้น
“อยู่ในหั้วจิ้งชั้นต้นก็สามารถฆ่าผู้แข็งแกร่งหั้วจิ้งชั้นกลางได้ ถ้ารอเขาอยู่ถึงชั้นกลางจะ กลายเป็นน่ากลัวแบบไหนกัน ถึงตอนนั้นฉันจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาหรือไม่?”
ในหมู่จอมยุทธ์ที่ดูการแข่งขัน ในเวลาเดียวกันวิลเลียมและอาเธอร์ก็มีความคิดหนึ่งโผล่ขึ้นมาในใจ
ผู้คนในสนามต่างสงบลงไปชั่วขณะ ในขณะนั้นทุกคนก็เงียบขรึม จ้องมองไปที่เฉินเฟิงอย่างตั้งใจ
เฉินเฟิงเดินไปหาหงหยี้ ด้วยก้าวที่มั่นคงและแข็งแกร่ง เห็นได้ว่าในสายตาของหงหยี้ ตื่นตระหนกตกใจกลั
