่ว่างเว้น ต่างก็กำลังวิเคราะห์พูดถึงความสามารถของทั้งสองคน
เพียงแต่ความคิดเห็นของพวกเขาเกิดความขัดแย้งกัน มีพวกที่สนับสนุนรอน และก็มีพวกที่สนับสนุนเฉินเฟิง แต่โดยรวมแล้ว คนที่เห็นว่าเฉินเฟิงชนะนั้นมีไม่น้อย
ในขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดาถึงชัยชนะในการแข่งขันในครั้งนี้ เฉินเฟิงลงมือแล้ว เขาไม่ได้ลงมือกับรอน แต่ไปตรงข้างกายเฟร์ตีตโต
ตอนนี้กรรมการตัดสินได้ตอบตกลงกับการแข่งขันของทั้งสองคนแล้ว เฉินเฟิงไม่รีบร้อน ก่อนที่จะทำการแข่งขันเขาจะช่วยเก็บศพของเฟร์ตีตโตก่อน จะให้ศพของเขานอนอยู่ตรงนี้ไม่ได้
“ขอโทษ เป็นผมที่ทำร้ายคุณ”
เฉินเฟิงก้มตัวลงอย่างเชื่องช้า พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่โทษตัวเอง เฟร์ตีตโตลืมตาตายอย่างตาไม่หลับ เฉินเฟิงยกมือปิดตาเขา แล้วพูดว่า “เฟร์ตีตโตคุณวางใจ แค้นของคุณ ผมจะเป็นแก้แค้นแทน”
เฉินเฟิงอุ้มศพของเฟร์ตีตโตเดินไปยังด้านข้างเวที
ตรงด้านข้างเวที หัวหน้านำทีมปากีสถานรีบวิ่งเข้ามา
“ทำไมหรือ? คงไม่เพราะกลัวตาย แล้วคิดที่จะหนีใช่ไหม?” สีหน้ารอนฉายแววเสียดสี ตอนนี้เขาได้ปรับลมปราณของเขามาถึงสภาวะที่ดีที่สุดแล้ว สามารถลงมือได้ทุกเมื่อ
เมื่อพูดออกไปแล้ว เฉินเฟิงไม่ได้ตอบ แต่อุ้มศพของเฟร์ตีตโต เตรียมมอบให้กับหัวหน้านำทีมปากีสถาน
“เชอะ โง่เง่า เวลาแบบนี้แล้วยังจะช่วยเก็บศพคนไร้ค่าคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าเดี๋ยวใครจะมาช่วยคุณเก็บศพ รอนพุ่งไปหาเฉินเฟิง เหมือนจะอาศัยจังหวะนี้ ฆ่าเฉินเฟิงอย่างไม่ท
