ดารอบๆ แม้แต่กรรมการวัยกลางคนที่อยู่บนเวทีในตอนนี้ ก็กำลังมึนอยู่ คิดไม่ถึงว่า จากที่ได้จัดการแข่งขันมานับครั้งไม่ถ้วน การแข่งขันในวันนี้กลับกลายเป็นการประลองด้วยความตาย
แต่เขาก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ครุ่นคิดอยู่สักพัก แล้วก็พูดกับทุกคนว่า “เงียบกันก่อน เงียบกันก่อน”
“เฉินเฟิง หลี่ชางซี พวกคุณสองคนยังจะให้ผมพูดถึงกติกาการแข่งขันอีกครั้งไหม?”
กรรมการตัดสินมองดูทั้งสองคนแล้วถามขึ้น
“ไม่ต้องแล้ว นี่เป็นการประลองด้วยความตาย เขาจะมีชีวิตเดินลงไปจากเวทีไม่ได้” หลี่ชางซีพูดขึ้นด้วยสีหน้าเยาะเย้ย
กรรมการตัดสินวัยกลางคนได้ยินคำพูดนี้แล้วก็ขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าหลี่ชางซีที่ยังไม่ได้เริ่มการแข่งขัน ไปเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่กรรมการตัดสินก็ไม่พูดอะไร หันไปมองดูเฉินเฟิง รอคอยคำตอบของเขา
เฉินเฟิงไม่ได้ตอบ ส่ายหัวด้วยสายตาที่เงียบขรึม
“ได้ งั้นการแข่งขันเริ่มขึ้น ณ บัดนี้”
กรรมการตัดสินพูดเสร็จแล้วก็ก้าวถอยหลังไป
“ลิงประเทศหวา เอาชีวิตมา”
หลี่ชางซีตะโกนพูดเสียงดัง ท่าทางอวดดี ความอาฆาตเต็มเปี่ยม แต่ยังไม่ทันรอให้เขาได้พูดจบ เฉินเฟิงก็โจมตีมาแล้ว
เฉินเฟิงไม่มีเวลาพูดเรื่องไร้สาระกับเขา ลงมือด้วยท่าตายทันที ต้องรู้ว่าพลังกายบวกกับพลังภายในของเฉินเฟิง ความรวดเร็วได้พุ่งถึงสุดขีด
ทันใดนั้น ผู้ชมธรรมดามองไม่เห็นเงาร่างของเขา แม้แต่นักสู้ธรรมดาพวกนั้น ตอนนี้ก็เห็นเพียงเงาร่างรางๆเท่านั้น
หนามมังกร นี่เป็นหน
