การณ์การฝึกฝนมาหลายอย่าง เขาคิดว่าถึงแม้จะไม่สามารถไปถึงการแข่งขันสูงสุด แต่ก็คงจะได้คะแนนที่พอใช้ได้ แต่ตอนนี้เห็นแบบนี้แล้ว ความแข็งแกร่งที่น่ากลัวของวิลเลียม ทำให้ความเชื่อมั่นในตัวเองของเขาถูกบั่นทอน โดยเฉพาะการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมของวิลเลียม ทำให้เขาตัวสั่นอยู่ไม่เบา
ได้ยินคำพูดของจียุ่น ศีลสามพูดขึ้นอย่างเชื่องช้าว่า “ไม่หรอก เติ้งนีเป็นคนรักในการต่อสู้ ชอบการต่อสู้ ไม่ชอบฆ่า และไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นคนในพระพุทธศาสนา”
“เฉินเฟิง ผมเห็นวิลเลียมหันมามองคุณตั้งสองครั้ง และสายตาก็ไม่เป็นมิตร พวกคุณสองคนรู้จักกันหรือ?”
เทียนอิงเงียบไปสักพัก มองดูเฉินเฟิง แล้วถามขึ้น
ในวงการศิลปะการต่อสู้ประเทศหวา เทียนอิงนับว่าเป็นคนที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงคนหนึ่ง และค่อนข้างมีประสบการณ์ในเส้นทางการฝึกศิลปะการต่อสู้ เมื่อกี้เขามองเห็นสายตาของวิลเลียม ที่มองมาอยู่ตลอด
“อืม ขาทั้งคู่ของศิษย์พี่ผมเย่หนานเทียน เป็นฝีมือของเขา”
เฉินเฟิงหยุดไปสักพัก แล้วพูดต่อว่า “เขากับผมจะต้องได้ต่อสู้กัน การต่อสู้ในครั้งนี้หากเขาไม่ตาย ผมก็ต้องตาย”
“นี่….”
ศีลสาม จียุ่น และเทียนอิง ทั้งสามคนเคยได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรก พวกเขาคิดไม่ถึงว่าระหว่างเฉินเฟิงกับวิลเลียม จะมีความแค้นต่อกันเช่นนี้
พวกเขายิ่งคิดไม่ถึงก็คือ ขอของเย่หนานเทียนที่เป็นยอดนักสู้ จะเป็นวิลเลียมทำร้าย
“ไอ๊หยา พี่เกรียงไกรมาก วิลเลียมคนนั้นโหดเหี้ยมมาก หากเ
