ัดนี้!”
เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่มีข้อสงสัย ชายวัยกลางคนก็ตวัดมือลงเพื่อส่งสัญญาณเริ่มต้นการแข่งขัน
ชายวัยกลางคนเอ่ยจบ อาเธอร์ก็เชิดหน้าขึ้นอย่างดุดัน พลังในร่างกายพลุ่งพล่าน ชั่วพริบตาพลังของเขาก็แตะจุดสูงสุด เขาใช้ลมหายใจในการล็อคนีโปคู่ต่อสู้ของตน
“สูด!”
เมื่อเห็นมาดสง่าผ่าเผยของอาเธอร์นีโปก็ใจกระตุกครั้งหนึ่ง ถึงแม้ระยะห่างจะไกลกันพอสมควรทว่าเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากอาเธอร์ ตอนนี้เขาแทบจะรับไม่ไหวแล้ว
การแข่งขันยังไม่ทันเริ่มก็ถอดใจก่อน นั่นหมายถึงเราแพ้ตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว
ตอนนี้อาเธอร์ก้าวเท้าออกมาก้าวหนึ่ง ก้าวนี้ตกอยู่ในสายตาของนีโปซึ่งทำลายสติสัมปชัญญะของเขาไปโดยสิ้นเชิง
“ฉัน……ฉันยอมแพ้!”
ขณะที่อาเธอร์กำลังจะขยับก้าวที่สอง นีโปก็เกิดอาการสั่นจนรีบเอ่ยปากขอยอมแพ้เพราะเกรงว่าจะไม่ทันกาล
“อะ…..อะไรนะ?”
นีโปยังเอ่ยไม่ทันจบก็มีเสียงอุทานดังขึ้นจากในสนาม พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าผลลัพธ์จะเป็นแบบนี้
“นีโปคุณคิดดีแล้วใช่ไหมว่าคุณจะยอมแพ้?”
แม้แต่ชายวัยกลางคนเองก็ประหลาดใจกับทางที่นีโปเลือกจนอดที่จะเอ่ยปากถามไม่ได้
เมื่อได้ยินคำถามจากชายวัยกลางคน นีโปก็สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ก่อนเอ่ยต่อ “ใช่ ผมขอยอมแพ้”
เมื่อได้พูดออกไปนีโปก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่ง ความกดดันที่เกิดขึ้นในใจก็มลายหายไปพร้อมกับคำตอบของเขา
นีโปยืนยันคำพูดของตัวเองอีกครั้ง ชายวัยกลางคนจับจ้องเขาอยู่พักหนึ่งเมื่อเห็นว่าไม่มีความลั
