บทที่ 707 ผลการแบ่งกลุ่ม
“หึ มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญหรือไม่ก็โชคดีเท่านั้นแหละ แต่ก็ไม่ใช่ทุกครั้งที่จะโชคดีแบบนั้น ครั้งนี้นายหนีไม่พ้นหรอก ฉันจะเป็นคนหักคอนายด้วยตัวเอง!”
รอน ชาย์เฟร์มีสีหน้าไม่พอใจ ตอนนี้เขาแทบจะพุ่งตัวเข้าไปสู้กับเฉินเฟิงสักตั้ง
“โชคดีอย่างนั้นหรือ? เฮอะๆ ฆ่าคนอย่างนายใช้แค่ความสามารถก็เพียงพอแล้ว!”
เฉินเฟิงยิ้มบางๆราวกับว่ารอน ชาย์เฟร์ไม่ได้มีค่าอะไรในสายตาเขา และความจริงแล้วเฉินเฟิงก็คิดแบบนั้นจริงๆ รอน ชาย์เฟร์ก็แค่อุ่นเครื่อง หลังจากนี้ยังมีคู่ต่อสู้คนสำคัญอีก
“ว่าไงนะ?”
รอน ชาย์เฟร์คิดไม่ถึงว่าเฉินเฟิงจะมองข้ามตนแบบนี้ วินาทีนี้เขาโมโหจนแทบสำลัก หากไม่ใช่เพราะกลัวจะผิดกฎการแข่งขันเขาคงลงมือไปแล้ว
“ดีมาก หวังว่าตอนแข่งจริง นายจะกล้ามากพอเหมือนอย่างที่พูดตอนนี้ล่ะ!”
ตอนที่เขาโต้กลับ เฉินเฟิงไม่ได้สนใจเขาด้วยซ้ำ มัวแต่เสียน้ำลายกับคนประเภทนี้ไม่เกิดประโยชน์อะไร เพราะสุดท้ายแล้วความสามารถคือสิ่งที่กำหนดทุกอย่าง
ตอนนี้คนที่อยู่ไกลออกไปอย่างจั่วจู้อัจฉริยะจากประเทศญี่ปุ่น หงอี้ทายาทสายตรงของหงเทียนป้าแห่งสำนักหงเหมิน รวมถึงวิลเลียมและอาเธอร์กำลังมองพวกเขาอยู่ โดยที่มีความอาฆาตอย่างแรงกล้าแผ่ซ่านออกมาจากตัว
ยังมีอีกคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างคนเหล่านี้นั่นก็คือเติ้งนีจากพระพุทธศาสนาอินเดีย เขาก็กำลังมองเฉินเฟิงอยู่ทว่าแววตาไม่มีความอาฆาต มีเพียงการประกาศสงครามเท่านั้น
