เสริมจากวิชาจอมปราชญ์ขโมยสวรรค์ส่วนมหาวิชาเทพอีกสองสายยังมิได้ฝ่าทะลุสำเร็จ
“ข้าเลือกสมบัติ”
ลวี่หยางไม่กล้าประมาท รีบเลือกผลตอบแทนของชาติใหม่นี้ในทันที วินาทีถัดมา ธงหมื่นวิญญาณสีดำปนม่วงก็พลันผุดขึ้นในตันเถียนของเขา
ถัดจากนั้น เพียงจิตคิดพลิกสะบัด ธงพลันสั่นไหว เงาร่างอันอ่อนช้อยพลันก้าวออกจากผืนธง เบื้องหลังยังมีอสูรวิญญาณอาภรณ์แดงแปดตนติดตามมา แล้วประสานรวมกันขึ้นเป็นตำหนักเหยียนโม่หวนคืน บดขยี้เหตุและผลทั้งปวงที่พันธนาการอยู่บนร่างลวี่หยางให้ราบเรียบ
ทว่าเมื่อเทียบกับชาติที่แล้วตำหนักเหยียนโม่ในยามนี้กลับเล็กลงมากนัก
เป็นเพราะปราศจากเขาหัวกะโหลกกระนั้นหรือ….
ลวี่หยางเข้าใจได้ในทันใด ชาติที่แล้วตำหนักเหยียนโม่อาศัยเขาหัวกะโหลกเป็นที่พำนัก แต่ชาติใหม่นี้กลับต้องอยู่ในแดนสวรรค์แห่งธงหมื่นวิญญาณเท่านั้น
แม้ยามนี้ตำหนักเหยียนโม่ยังคงรักษาฐานะขั้นวางรากฐาน ทว่ามีเพียงเปลือกไร้ปริมาณ ภาวะเช่นนี้เกรงว่าแม้แต่ดวงวิญญาณของจ้าวยอดเขาปะสานฟ้าในชาติที่แล้วก็มิแน่ว่าจะเอาชนะได้ ทำได้เพียงการปิดบังเหตุและผลอันอาศัยฐานะก็เพียงพอ
หากแต่นั่นก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
ท้ายสุดเขาหัวกะโหลกก็ยังคงตั้งอยู่ มิอาจงอกขาวิ่งหนีไปไหน วันหน้าก็เพียงหาโอกาสกลับไปอีกคราเพื่อพำนักเชื่อมโยงใหม่ก็ย่อมได้
ลวี่หยางเงยหน้ามองฟ้า เฝ้ารออยู่ครู่หนึ่ง ครานี้จ้าวยอดเขาปะสานฟ้ามิได้ค้นพบเขา หลังเสียงโทสะบ้าคลั่งไร้หนทา
