ยมีความแค้นกับเขา และรู้ว่านายไม่มันวันปล่อยมันไป แต่นายต้องจำเอาไว้ ฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งมาก ต้องระมัดระวังอย่างดี!”
สือโพ่จุนรู้ดีว่าหลังจากเฉินเฟิงอ่านข้อมูลแล้วจะมีปฏิกิริยายังไง เขากลัวเฉินเฟิงจะไม่สามารถข่มความโกรธได้ จึงเขียนตัวหนังสือเล็กๆเตือนเขา
รู้มานานแล้วว่าตอนนั้นเย่หนานเทียนถูกหลายกองกำลังรุมโจมตี หนึ่งในคนที่ทำร้ายจนขาของเย่หนานเทียนหักก็คือองค์กรนักฆ่าของวิลเลียม
เมื่อศัตรูมาเจอหน้ากัน เจ็บใจเป็นพิเศษ เขามั่นใจ ถ้าเฉินเฟิงเจอกับวิลเลียม ต้องไม่ยอมแพ้จนกว่าจะตายแน่นอน ความแค้นระดับนี้เพียงพอที่จะทำให้เฉินเฟิงบ้าคลั่ง พวกเขาสองคนมีแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะมีชีวิตรอดลงมาจากเวที
“ดี!ดี!ดี!วิลเลียมใช่ไหม? ฉันรอนายมานานแล้ว!”
เฉินเฟิงหรี่ตาลง แต่กลับไม่สามารถบดบังเจตนาฆ่าในแววตาของเขาได้ เห็นข้อมูลของวิลเลียม เฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสภาพของเย่หนานเทียน ความแค้นนี้ ใหญ่โตมโหฬาร
หอคอยลอนดอนมีชื่อเสียงมาก มันไม่ได้เป็นแค่อาคารเท่านั้น เมื่อหลายปีก่อนมีองค์หญิงองค์ชายมากมายถูกขุมขังเอาไว้ที่นี่ติดต่อกัน แต่ว่าเรื่องนี้ก็ผ่านมานานแล้ว
ตอนนี้ หอคอยลอนดอนเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ทั้งยังเป็นมรดกโลกอีกด้วย ที่แห่งนี้แบ่งเป็นสองโซน โซนหนึ่งเป็นที่อยู่ของสมาชิกราชนิกุลของประเทศอังกฤษ ส่วนอีกโซนหนึ่งเปิดสาธารณะ ให้คนเข้ามาเยี่ยมชม
กลางคืน เวลาประมาณหนึ่งทุ่ม บนท้องถนนเต็มไปด้วยไฟ ครึกค