บทที่ 689 จั่วจู้เข้ามายุ่งเรื่องทางโลก
ดวงตาที่หลับเอาไว้ของชายหนุ่มลืมขึ้นมา แววตาของเขาฉายความเปล่งประกาย สิ่งที่ตามมาหลังจากดวงตาเปล่งประกายนั้นคือรังสีสังหาร หลังจากมองหน้าของชายชราอย่างชัดเจน รังสีสังหารบนตัวของชายหนุ่ม กลับมาเป็นปกติ
“สิบปีแล้ว จั่วจู้นายเก็บตัวถือศีลมานานขนาดนี้แล้ว รู้สึกยังไงบ้าง?” ชายชรามองดูชายหนุ่มตรงหน้า พูดขึ้นช้าๆ
ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นทำความเคารพ จากนั้นพูดด้วยความนอบน้อม:“น้อมเคารพผู้อาวุโส ตั้งแต่สิบปีก่อนที่ผมกินยาที่ท่านให้ ร่างกายของผมก็ดีขึ้น เก็บตัวถือศีลสิบปีที่ผ่านมานี้ ผมบรรลุถึงระดับหั้วจิ้งชั้นกลางแล้ว！”
คำพูดของจั่วจู้เคล้าไปด้วยความภาคภูมิใจและรู้สึกขอบคุณชายชรา
ชายหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดา เมื่อสิบปีก่อนเขาได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งศิลปะการต่อสู้ของประเทศญี่ปุ่น ทว่าวันหนึ่งเขากลับหายตัวไป การหายตัวไปของเขาทำให้วงการศิลปะการต่อสู้ประเทศญี่ปุ่นสั่นสะเทือน ผู้มีอำนาจมากมายต่างพากันตามหา ทว่ากลับไม่พบร่องรอย สุดท้ายทุกคนจึงคิดว่าเขาตายไปแล้ว
ความเป็นจริงเขาถูกข้าราชการลับของประเทศญี่ปุ่นพาตัวไป จากนั้นก็สุ่มเลี้ยงดูฝึกฝนเขา
“อื้ม ไม่เลว สิบปีแล้ว ถึงเวลาที่นายควรจะลาศีลแล้ว ตอนนี้มีเรื่องสำคัญที่นายต้องไปจัดการ！”
ชายชราพึงพอใจในตัวจั่วจู้เป็นอย่างมาก
“ผู้อาวุโส ท่านได้โปรดสั่งมาได้เลย！”จั่วจู้รีบพูดด้วยความเคารพ
“พรุ่งนี้นายตามคนของเสินอิ่
