บทที่ 680 ใครกันแน่ที่เป็นคนไร้ประโยชน์
สำหรับนักมีดก็เหมือนกัน มีดคือชีวิตที่สอง
เวลานี้เขากับเฉินเฟิงเพิ่งต่อสู้กัน ถูกเตะจนมีดมังกรหล่นจากมือ
สำหรับนักมีด ตอนต่อสู้แล้วถูกคู่ต่อสู้ทำให้อาวุธหลุดจากมือ เป็นเรื่องที่น่าอับอายมาก อีกทั้งในเวลาสำคัญแบบนี้ นักมีดที่ไม่มีอาวุธ ความสามารถก็ลดลงอย่างมาก อันตรายถึงชีวิต
การต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายของทั้งสองคน เริ่มได้ไม่นานเฉินเฟิงก็เตะจนมีดในมือของฉู่เหอหล่น กลายเป็นคนที่อยู่เหนือกว่า
ภาพนี้อู่จื่อโจว ฟางเจิ้งและก่วนหนานเทียนที่ดูการต่อสู้อยู่รอบๆ ในใจตกตะลึง
ต้องรู้ก่อนว่าแดนของฉู่เหอสูงกว่าเฉินเฟิง อีกทั้งยังมีมีดมังกร ทำให้ได้เปรียบในการต่อสู้ ทุกคนคิดว่าเฉินเฟิงไม่มีวันเทียบเท่าฉู่เหอได้ อย่างมากก็จะเสียเปรียบไม่มากเท่านั้น ทว่าคิดไม่ถึงเวลานี้เฉินเฟิงกลับทำให้อาวุธในมือฉู่เหอหล่นลง จะไม่ให้พวกเขาตกใจได้ยังไง
ทุกคนกลายเป็นแบบนี้แล้ว ฉู่เหอยิ่งไม่ต้องพูดอะไรมากมาย เวลานี้รู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน ไม่เป็นความจริงอย่างมาก
แต่ว่าความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านมาจากข้อมูล คอยเตือนเขาอยู่ตลอดเวลา สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดเมื่อครู่เกิดขึ้นตรงหน้า
ถ้าหากเมื่อกี้ฉู่เหอไม่ทันได้ใช้กำลังภายในปกป้องข้อมือเอาไว้ เวลานี้คงไม่ใช่แค่ได้รับบาดเจ็บ เขาอาจจะถึงขั้นเสียมือไปเลยก็ได้
ข้อมือของฉู่เหอได้รับบาดเจ็บ เฉินเฟิงจะยอมพลาดโอกาสดีๆแบบนี้ไปได้ยังไง ปรับเล็กน้อย
