แต่ว่าพวกนายศิษย์พี่และศิษย์น้องทั้งสองคน ต้องคุกเข่าหมอบกราบ จากนั้นขอโทษ การแข่งขันเอาเป็นเอาตายครั้งนี้ถือว่าจบลง ว่ายังไง?”
“แก……”
หูของเย่หนานเทียนแดงก่ำ ภายในใจของเขาโมโหเป็นอย่างมาก หวังตีเอาคนนี้เลวร้ายเกินไปแล้ว ถ้าเฉินเฟิงทำแบบนั้นจริงๆ เช่นนั้นวันข้างหน้าเวลาหวนคิดถึงฉู่เหอ หวังอีเตาอาจารย์และศิษย์ ต้องใจไม่นิ่งสงบอย่างแน่นอน ชีวิตบนเส้นทางศิลปะการต่อสู้ก็หยุดลง สิ่งสำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือการต่อสู้เอาเป็นเอาตายในครั้งนี้ดึงดูดสายตาผู้คนมากมาย เมื่อเฉินเฟิงคุกเข่าขอโทษ ถ้าอย่างนั้นเขาที่อยู่ในวงการจอมยุทธ์ของประเทศหวา ไม่สามารถที่จะยืนหยัดขึ้นมาได้อีก ไม่เพียงแค่นี้ เขาจะถูกคนอื่นทอดทิ้ง กลัวตาย ยอมคุกเข่าให้ศัตรูเพื่อเอาชีวิตรอด
ทั้งหมดนี้เย่หนานเทียนรับไม่ไหว
“ศิษย์พี่วางใจเถอะ！”
ความคิดของหวังอีเตา เฉินเฟิงจะไม่รู้ได้ยังไง ตอนนั้นที่เขารับคำเดิมพันนี้ก็ไม่คิดที่จะถอยหนี ถึงแม้ว่าสุดท้ายเขาต้องตาย ก็ตายอย่างไม่รู้สึกผิด อีกทั้ง เฉินเฟิงเป็นคนธรรมดาหรอ?
มองดูแววตาที่ยังคงยึดมั่นและมั่นใจของเฉินเฟิง เย่หนานเทียนลังเลไปพักหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไรอีก เขารู้จักศิษย์น้องของตนเป็นอย่างดี
อีกทั้งเฉินเฟิงก็ไม่มีวันสู้กับการต่อสู้ที่ไม่มั่นใจ ในเมื่อเขาพูดแบบนี้แล้ว แสดงว่าภายในใจต้องมีความมั่นใจ เมื่อคิดได้แบบนี้ความไม่สบายใจและกระวนกระวายใจของเย่หนานเทียนค่อยๆสงบนิ่งลง
ในเวลานี้ ไม่ว
