บโลก มีแค่แบบนี้เท่านั้นถึงจะสามารถรวบรวมข้อมูลศัตรูของเย่หนานเทียน ดังนั้นการต่อสู้ในครั้งนี้ ไม่ว่าจะพูดจากมุมไหน ต้องชนะเท่านั้น ห้ามแพ้
“ฮ่าๆ ไม่รู้ที่ตายแล้วรนหาที่ตาย！”
ฉู่เหอหัวเราะในลำคอ:“ที่ฉันร่ำเรียนศิลปะการต่อสู้ ก็เพื่อแก้แค้นให้กับอาจารย์ ทว่าคิดไม่ถึงเย่หนานเทียนจะถูกคนทำร้ายจนพิการ กลายเป็นคนไร้ประโยชน์ เมื่อเป็นแบบนี้ความแค้นของเขาต้องให้นายมารับเอาไว้ นายอย่าโทษฉัน ถ้าจะโทษก็โทษที่นายไม่ควรเป็นศิษย์น้องของเย่หนานเทียน！”
“ไปตายซะ！”
สิ้นเสียงของฉู่เหอ เฉินเฟิงร้องตะโกนเสียงดัง ลมปราณของเขาขึ้นสูง ท่าทางของเขาขึงขัง พลังภายในรวมกันไว้ตรงใต้ฝ่าเท้า ทำให้ความเร็วขึ้นสูงมาก หายไปจากที่ที่ยืนอยู่ทันที
ราวกับมังกรบ้าคลั่ง พุ่งไปที่ฉู่เหอ
เฉินเฟิงในตอนนี้ต้องการฆ่าไม่น้อยไปกว่าฉู่เหอ ตัวของเขาราวกับเป็นกระบี่แหลมคม ที่ไม่สามารถต้านเอาไว้ได้
เฉินเฟิงปรากฏตัวออกมา ยกกำปั้นขึ้นพุ่งไปทางฉู่เหอ
กำลังภายในผสานเข้ากับแขนทั้งสองข้าง ทำให้หมัดของเขารุนแรงมาก ง้างขึ้นทั้งซ้ายและขวา หมัดทั้งสองข้างละลายกลายเป็นเงา พุ่งไปยังฉู่เหอ
ฝีเท้าเร็วดุจมังกร
เฉินเฟิงไม่ได้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่คิดค้นขึ้นมาเอง แต่ใช้วิชาหมัดศิลปะการต่อสู้อื่น โจมตีฉู่เหอ เขาเข้าไปใกล้ฉู่เหอ หมัดของเขาราวกับพลังของฟ้าร้อง ส่งเสียงดังสนั่น
“รนหาที่ตาย！”
ม่านตาของฉู่เหอหดเล็ก เฉินเฟิงโจมตีเร็วมาก ฉู่เหอไม่ทันได้มีปฏ
