ลือกศิลปะการต่อสู้ได้เลยไหม！”
คำพูดของฉู่เหอไม่เก็บซ่อนเจตนาฆ่าแม้แต่น้อย
“นายแน่ใจว่าจะทำสัญญาเป็นตายต่อหรอ?”
อู่จื่อโจวขมวดคิ้ว มองฉู่เหออย่างพิจารณา อยากจะมองเห็นอะไรบางอย่าง เฉินเฟิงแสดงความสามารถที่น่าเกรงขามออกมาแล้ว ในสถานการณ์แบบนี้ฝ่ายตรงข้ามยังคงจะทำตามสัญญา เขามีไพ่อะไรซ่อนเอาไว้กันแน่
“ในเมื่อก่อนหน้านี้ฉันรับปากไปแล้ว แน่นอนว่าต้องทำตามสัญญา คิดว่าผู้อาวุโสอู่คงไม่ยื่นมือมาข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้นะครับ”
รอยยิ้มของฉู่เหอเต็มไปด้วยความมั่นใจ ราวกับว่าภายในใจได้เห็นเฉินเฟิงพ่ายแพ้ ถูกเขาฆ่าตาย สิ่งเดียวที่เขาเป็นกังวลในตอนนี้ ก็คืออู่จื่อโจวเข้ามายุ่ง
ถ้าหากอู่จื่อโจวเข้ามาหยุด แม้ว่าจะทำผิดกฎ แต่หวังอีเตาและฉู่เหออาจารย์และศิษย์สองคนนี้ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้
“ปรมาจารย์หวัง นายต้องคิดดูให้ดีแล้วค่อยทำ！”
อู่จื่อโจวไม่ได้มองฉู่เหอ แต่มองไปที่หวังอีเตา
“หึ วันนี้ลูกศิษย์ของผมต้องทวงคืนความยุติธรรมให้กับศิษย์น้องของเย่หนานเทียน ฆ่ามัน！”
คำพูดของหวังอีเตาโหดเหี้ยมมาก แสดงความเกลียดแค้นและต้องการฆ่า ต่อหน้าผู้คนมากมายอย่างไม่ปกปิด
“ฮ่าๆ ไม่เป็นไร บนโลกใบนี้มีคนมากมายที่ไม่เจียมตน ในเมื่อเขาอยากรนหาที่ตาย ผมก็จะทำให้เขาสมหวัง！”
แววตาเย็นยะเยือกของเฉินเฟิงมองไปที่ฉู่เหอ ไม่สนใจคำขู่ของฝ่ายตรงข้ามแม้แต่น้อย
“แกว่งเท้าหาเสี้ยน ฆ่าแกไม่ต้องเปลืองแรง！”ฉู่เหอหัวเราะในลำคอ ในมือถือของมีด
