ารทำแบบนี้ไม่เพียงแต่ทำให้คนดูถูกเท่านั้น ยิ่งทำให้คนอื่นเกิดความขยะแขยง!” มีหลายคนที่คิดว่าเฉินเฟิงไม่อาจเทียบปรมาจารย์อู่ได้ ส่วนฉู่เหอนั้นเอ่ยวาจาดูถูกออกมาโดยตรง
คนรอบข้างไม่ได้มีอิทธิพลอะไรกับเฉินเฟิง เขายังคงก้าวเดินต่อจนตอนนี้มีระยะห่างกับอู่จื่อโจวไม่ถึงสี่เมตรแล้ว
ในขณะนี้อู่จื่อโจวเกิดความกระวนกระวายใจซึ่งเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเพียงน้อยครั้ง
ถึงแม้ความกระวนกระวายใจนี้จะมีเพียงเสี้ยวหนึ่ง ทว่าเมื่อเกิดขึ้นก็ทำให้ใจเขากระตุกครั้งหนึ่ง ความสามารถของเขาสูงกว่าเฉินเฟิงมาก ทว่าคิดไม่ถึงว่าจะเกิดความกระวนกระวายใจในช่วงเวลานี้
อย่างไรก็ตามอู่จื่อโจวก็เป็นผู้แข็งแกร่ง เป็นจอมยุทธ์ที่จิตใจมั่นคง ความกระวนกระวายที่เกิดขึ้นจึงสลายไปในพริบตา พลังภายในพลุ่งพล่าน ค่อยๆจับจุดของเฉินเฟิงและรอให้อีกฝ่ายลงมือ
เฉินเฟิงยังไม่ลงมือสักที อีกทั้งยังไม่มีการหยุดฝีเท้า กระทั่งมีระยะห่างกับอู่จื่อโจวไม่ถึงสองเมตร เขาก็ชะงักฝีเท้าพลางจับจ้องอู่จื่อโจวด้วยสายตาสงบนิ่ง
การเคลื่อนไหวของเฉินเฟิงล้วนตกอยู่ในสายตาของคนอื่นๆ ทำให้พวกเขาคิดว่าเฉินเฟิงเหิมเกริมไม่เห็นปรมาจารย์อู่อยู่ในสายตา
ทว่าอู่จื่อโจวไม่ได้พูดอะไร เขามีท่าทีสงบนิ่งราวกับทุกอย่างล้วนอยู่ในการคาดเดาของเขา
เมื่อเห็นการกระทำของเฉินเฟิง ทุกคนในที่นี่ก็มึนงงกันหมด ไม่รู้ว่าเฉินเฟิงวางแผนจะทำอะไรกันแน่
“ปรมาจารย์อู่ ท่านดูมันเล่นแง่สิ เห็นได
