ับจ้องอยู่ที่อู่จื่อโจว
“ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ คุณกำลังรอให้ผมเผยจุดอ่อนจากนั้นค่อยลงมือใช่ไหม? คุณต้องรู้ว่าทำแบบนั้นมันอันตรายมาก ถ้าผมลงมือคุณจะต้านทานไม่ไหว!”
ถึงแม้อู่จื่อโจวจะรู้ถึงศักยภาพของเฉินเฟิงแต่วินาทีนี่ยังคิดว่าเฉินเฟิงเหิมเกริมพอสมควร
ต้องรู้ว่าอู่จื่อโจวนั้นเข้าสู่ระดับสูงสุดของขั้นหั้วจิ้งระดับสูงแล้ว อย่าว่าแต่แค่หั้วจิ้งชั้นต้นเลย ถึงจะเป็นหั้วจิ้งชั้นสุด ด้วยระยะทางที่ใกล้ขนาดนี้หากอู่จื่อโจวลงมือ อีกฝ่ายต้านทานไม่ไหวแน่นอน
ทว่าเฉินเฟิงก็ยังคงเงียบ
ซึ่งนั่นทำให้อู่จื่อโจวเริ่มไม่พอใจ อีกฝ่ายไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆ คิดมาถึงตรงนี้อู่จื่อโจวก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก เขากึ่งกำมือเป็นกรงเล็บแล้วพุ่งเข้าหาเฉินเฟิงด้วยความเร็วสูงสุด
กระบวนท่านี้ความเร็วสูงมากจนมองไม่เห็นรูปมือของอู่จื่อโจว
เห็นมือของอู่จื่อโจวพุ่งเข้ามาจับ เฉินเฟิงก็ไม่ลนลาน ราวกับคาดเดาการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายไว้ก่อนแล้ว เฉินเฟิงเบิกตากว้าง พลังภายในพลุ่งพล่าน ก่อนจะขยับถอยหลังจึงทำให้อู่จื่อโจวคว้าได้เพียงอากาศ
บรรยายดูเชื่องช้า ทว่าความจริงแล้วเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ทุกคนคิดว่าอู่จื่อโจวลงมือต้องจับได้แน่นอน แต่คิดไม่ถึงว่าเฉินเฟิงจะหลบได้
นั่นทำให้อู่จื่อโจวเสียหน้าพอสมควร แค่โดนเฉินเฟิงมองข้ามก็ทำให้เขาเสียหน้าอยู่แล้ว ตอนแรกตั้งใจว่าจะจับอีกฝ่ายได้ในครั้งเดียว เพื่อให้เฉินเฟิงรู้ว่าอย่าคิดประมาท แต