ฉินเฟิงให้ตายในทันที “หากผมทำไม่ได้ ผมจะปลิดชีวิตตัวเองกลางสนาม!”
เมื่อแสงแรกของวันส่องผ่านไปทั่วท้องฟ้า เฉินเฟิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนสนามหญ้าในลานบ้านที่เป็นอาคารสองชั้นของเย่หนานเทียน เขาหันหน้าไปทางดวงอาทิตย์พลางหายใจเข้าหายใจออกเรื่อยๆ
ภายใต้แสงแรกของวัน ลมหายใจของเขาบ้างหนักบ้างเบา บ้างเร็วบ้างช้า บริเวณร่องจมูกสามารถมองเห็นหมอกสีขาวสะท้อนกับแสงอาทิตย์ลอยเข้าๆออกๆดูน่าอัศจรรย์
ในสองวันที่ผ่านมา เขานั่งอยู่ตรงนี้ตลอด ในระหว่างที่อยู่เป็นเพื่อนเย่หนานเทียนเขาก็ถือโอกาสนี้ฝึกฝนวิชาจากเย่หนานเทียนไปพลาง
ถึงแม้เย่หนานเทียนจะถูกผู้แข็งแกร่งอันดับเทพรุมทำร้ายจนพิการ ทว่ายังไงเขาก็เป็นศิษย์พี่ของเฉินเฟิงและรู้จักเฉินเฟิงเป็นอย่างดี อีกทั้งยังมีประสบการณ์การฝึกฝนการต่อสู้และการฆ่าฟันมาอย่างมากมาย แค่มองแวบเดียวก็สามารถระบุปัญหาของเฉินเฟิงได้แล้วซึ่งทำให้เฉินเฟิงได้ประโยชน์ไม่น้อย
พรึ่บ!
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ฉับพลันเฉินเฟิงก็ลืมตาขึ้น แววตาใสแจ๋ว ควันสีขาวบริเวณร่องจมูกสลายหายไปในพริบตา
“วิชาหายใจที่อาจารย์ถ่ายทอดให้พวกเรานั้นไม่ธรรมดาเลย”
บริเวณไม่ไกล เย่หนานเทียนที่นั่งอยู่บนรถเข็นเมื่อเห็นเฉินเฟิงลืมตาขึ้นก็อดที่จะเอ่ยขึ้นมาไม่ได้
ระยะเวลาสองวันที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เฉินเฟิงฝึกวิชา เย่หนานเทียนจะคอยดูอยู่ข้างๆเสมอ ถึงแม้เขาและเฉินเฟิงจะฝึกวิชาหายใจแบบเดียวกัน ทว่าในตอนนั้นเขาเข้าไม่ถ
