ป็นห่วง” เฉินเฟิงส่ายหัว
“งั้นก็ดี” ได้ยินเสียงของเฉินเฟิง ในที่สุดเจ้าสามหวงก็โล่งอก ถึงแม้เขาก็เป็นหั้วจิ้งชั้นต้น แต่เมื่อกี้เฉินเฟิงกับจิ่งเถิงต่อสู้กัน กลับทำให้เขาตกตะลึงตลอดการต่อสู้ จิ่งเถิงทำให้เขารู้สึกว่าเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่มีทางที่เอาชนะได้ หากให้เขารับมือกับจิ่งเถิง แม้แต่แค่สามกระบวนท่าเขาก็คงจะไม่รับไม่ไหว ถูกจิ่งเถิงฆ่าตายทันที
“พี่เฉินเฟิง ไม่เป็นไรใช่ไหม?” หลินหวั่นชีวก็เดินมาอย่างเร่งรีบ ก่อนหน้านี้เพราะแอบมาทะเลสาบตะวันตก ดังนั้นเธอจึงไม่มีสิทธิ์ไปดูเฉินเฟิงต่อสู้ ต่อมาก่วนหนานเทียนเห็นเธอ จึงได้พาเธอเข้ามา
“ผมไม่เป็นไร” เห็นหลินหวั่นชีว เฉินเฟิงอึ้งไปก่อน แล้วก็ส่ายหัว เขาคิดไม่ถึงว่า หลินหวั่นชีวก็มาที่นี่
“ไม่เป็นอะไรก็ดี” หลินหวั่นชีวโล่งอก ก่อนหน้านี้ไม่นานเธอเพิ่งเห็นเฉินเฟิงไปช่วยเธอที่ประเทศญี่ปุ่น เห็นกับตาตัวเองว่าเขาต่อสู้กับคนที่แข็งแกร่งที่สุดหลายคนในประเทศญี่ปุ่นด้วยชีวิต คิดไม่ถึงว่าเพิ่งกลับประเทศ เธอก็เห็นเฉินเฟิงสู้กับนักสู้อัจฉริยะคนหนึ่งด้วยชีวิตอีก
เมื่อเทียบกับครั้งที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นนั้น สู้กับจิ่งเถิงในครั้งนี้ ค่อนข้างอันตรายยิ่งกว่า
“ทุกอย่างผ่านไปแล้ว” เฉินเฟิงพูดไป พร้อมกับหันสายตามองไปยังหลี่เย็นเสวี่ยน
หลี่เย็นเสวี่ยนไม่ได้พูดอะไร เพียงมองดูเขาอย่างยิ้มแย้ม
ภายใต้พระอาทิตย์ตก รอยยิ้มนั้นงดงามมาก ทำให้ในใจเฉินเฟิงตื่นเต้นอย่างบอ
