าจารย์อาเฉิน อาจารย์ของฉันก็ไปสถานที่ประลองวรยุทธ์แล้ว ฉันโทรหาเขา บอกให้เขาเป็นคนแจ้ง” สิ้นเสียงของหวู่เหวินโป๋ ไม่รอให้เฉินเฟิงพูด เฉินจื๋อหลี่ก็เดินออกมาจากกลุ่มคน หยิบโทรศัพท์ออกมา เตรียมโทรหาเจ้าสามหวง
“ช่างเถอะ จื๋อเหลี่ ไม่ต้องโทรแล้ว พวกเราไปกันเถอะ” เฉินเฟิงได้ฟัง เอ่ยพูดเสียงเย็นยะเยือก
เขาคิดไม่ถึง จิ่งเถิงท้าประลองเขาในครั้งนี้ จะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ สั่นสะเทือนไปเกือบทั้งวงการศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ย
“อื้ม” ได้ยินคำพูดของเฉินเฟิง เฉินจื๋อหลี่เข้าใจความหมายของเฉินเฟิง จึงวางโทรศัพท์ลง
“พวกเราไปกันเถอะ”
เฉินเฟิงกวาดตามองเสี้ยเมิ่งเหยา จากนั้นบอกให้ทุกคนมุ่งหน้าไปยังสถานที่ประลองวรยุทธ์
“ไปกันเถอะ พี่เป็นพยานดูพี่เฟิงจัดการจิ่งเถิงจนกลายเป็นหมาตาย！”หวู่เหวินโป๋ยกแขนขึ้นร้องตะโกนด้วยความดีใจ จากนั้น ทุกคนเดินตามเฉินเฟิง เข้าไปในรถยนต์ มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ปิดล้อม
เวลาหนึ่งทุ่ม จำนวนนักท่องเที่ยวในทะเลสาบตะวันตกพุ่งทะยานขึ้นสูง ทุกจุดชมวิว ถ้าเปรียบเปรยว่ามีคนไปมาไม่หยุดก็ไม่ได้พูดเกินจริงแม้แต่น้อย แต่ไม่รวมถึงทางขึ้นเรือจุดนั้น
ที่นั่นยังคงถูกปิดล้อม พนักงานของหน่วยลาดตระเวนและสหพันธ์บูโดหางโจยังคงเฝ้าประจำตำแหน่ง ป้องกันไม่ให้นักท่องเที่ยวเข้าไป
เรือใหญ่ทั้งสามลำยังคงจอดริมทะเลสาบ ทุกคนกำลังรอคำตอบและการปรากฏตัวของเฉินเฟิง แต่มีคนจำนวนมากที่หมดความอดทนแล้ว
“เวลานี้แล้ว เฉิ
