ลปะการต่อสู้ที่เหมาะสมที่สุด
ขณะที่พูด ความคิดของเฉินเฟิงก็ละเมียดละไมขึ้นมา กำหนดขอบเขตของศิลปะการต่อสู้ที่ตนเองอยากจะพัฒนา “อีกทั้ง หักแม่น้ำที่ก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์ถ่ายทอดมาให้ผม ความเป็นจริงมันก็เป็นไปตามความคิดนี้ ประจวบเหมาะสามารถใช้‘หักแม่น้ำ’มาเป็นพื้นฐาน เพื่อพัฒนาให้ดีขึ้น เปลี่ยนแปลง ทำแบบนี้การศึกษาวิจัยก็จะง่ายขึ้นมา”
“วิชากระบี่ของศิลปะการต่อสู้หวาเซี่ยมีมากมาย ที่มีชื่อเสียงคือกระบี่ป้าหวางของฌ้อปาอ๋อง กระบี่หงของสามก๊กจูล่ง วิชากระบี่ตระกูลหยางเป็นต้น วิชากระบี่ทุกอย่างมีความพิเศษอย่างหนึ่ง ให้ความสำคัญเรื่องผลลัพธ์ เน้นการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนทว่าเรียบง่าย เล็ง แกว่ง กวาดกระบี่เป็นหลัก ให้ความสำคัญในการฆ่า”
หลังจากกำหนดขอบเขตแล้ว เฉินเฟิงยังคงครุ่นคิดต่อ “กระบี่ที่ผมคิดพัฒนาขึ้นมาต้องมีหลักการตามนี้ ในเวลานี้ยังต้องแยกจากวิชากระบี่โบราณ เหมาะแก่การใช้กับศิลปะการต่อสู้ปัจจุบันเพื่อความเป็นความตาย”
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ภายในใจของเฉินเฟิงเริ่มมีแผนการแล้ว แววตาของเขาหนักแน่นขึ้นมา จากนั้นลุกขึ้น แล้วเดินไปมา
ใต้แสงแดด เขาใช้แขนขวาของตนเป็นปืน แล้วใช้วิชากระบี่ที่ตนเคยเรียนออกมาในตอนแรกและตอนหลัง คั่นกลางด้วยท่าไม้ตาย“หักแม่น้ำ”ที่เขาเคยศึกษา ใช้วิธีนี้ในการหาแรงบันดาลใจ
ครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง ครั้งทีสาม…..
ต่อจากนั้น ตลอดทั้งบ่าย เฉินเฟิงมุ่งมั่นในการศึกษาและพัฒนาศิลป
